1921 թվականի փետրվարին Հայաստանում տեղի ունեցած ապստամբության մասնակիցները, հավանաբար, հույս ունեին, որ կհասնեին հաջողության։ Աշխարհաքաղաքական հանգամանքները դրա ավարտի մեկ այլ ելք կանխորոշեցին։ Հայաստանի Առաջին հանրապետության առաջին վարչապետ Հովհաննես Քաջազնունին այդ մասին ժամանակին գրել էր, որ Փետրվարյան ապստամբությունն ի սկզբանե էր դատապարտված անհաջողության։ Եվ դա, ըստ նրա, ուներ իր հիմնավոր պատճառները։
Թեմային է անդրադառնում սփյուռքագետ, քաղաքագետ Վահրամ Հովյանը։
