Աշխարհի քարտեզի վրա սփռված հազարավոր կիլոմետրերը վերանում են այն վայրկյանին, երբ հնչում է ազգային ինքնությունը զարթնեցնող պատմական կոչը՝ «Հայեր, համախմբվե՛ք»։ Սա պարզապես անուն չէ. Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության (ՀԲԸՄ) համանուն նախաձեռնության շնորհիվ այն դարձել է կենսակերպ ու առաքելություն։ Այստեղ ամեն մի հայ՝ անկախ նրանից, թե աշխարհի որ ծայրում է տուն կառուցել, վերադառնում է իր արմատներին՝ դառնալու հայրենիքի վերածննդի անմիջական մասնակիցը։
Հումանիտար ցավից դեպի արարման բերկրանք
Ծրագիրը ծնվեց 2020 թվականի պատերազմի ծանր օրերին՝ որպես աշխարհասփյուռ հայության միասնական պատասխան հայրենիքի ցավին։ Սակայն հայ մարդու տեսակը միայն սպառողական օգնությամբ չի սահմանափակվում. նա ձգտում է իր ձեռքերով շոշափել հողն ու քարը, արարել ու հաստատվել։
ՀԲԸՄ կամավորական ծրագրերի համակարգող Գայանե Պոչոյանը պատմում է, որ եթե սկզբում շեշտը հումանիտար անհապաղ աջակցության վրա էր, ապա այսօր նպատակը համայնքների կայուն զարգացումն է։ «Այս ծրագիրը ստեղծվել է 2020 թվականի պատերազմից հետո, երբ կամավորների մեծ շարքեր որոշեցին գալ Հայաստան և օգնել։ Մենք որոշեցինք, որ ավելի ճիշտ կլինի սկսել համայնքային մշակույթի տների սենյակների վերանորոգումը, որտեղ երեխաները կկարողանան սովորել ավելի մաքուր ու սիրուն տարածքում»,— նշում է նա։ Սա պարզապես շինարարություն չէ, սա որակի ու հոգատարության նոր նշաձող է հենց գյուղական համայնքների ներսում։
Սփյուռքի բազմերանգ ներկայությունը և «Հայեր, համախմբվե՛ք»-ի ուժը
Արմավիրի մարզի Մրգաշատ գյուղում այս օրերին միախառնվել էին հայկական տարբեր բարբառներն ու աշխարհայացքները։ Լիբանանահայը, իրանահայը, կանադահայը կամ ամերիկահայն այստեղ զբոսաշրջիկ չեն. նրանք տանտերեր են, ովքեր վերցրել են վրձինն ու գործիքները՝ նորոգելու իրենց մեծ տունը։ «Այս տարվա համար որոշել ենք վերցնել Մրգաշատի մշակույթի տունը և ծրագիր առ ծրագիր վերանորոգել տարբեր սենյակներ, որ տարեվերջին տեսնենք ամբողջական արդյունքը»,- ասում է Գայանե Պոչոյանը։ Մրգաշատի մշակույթի տան նկարչության սենյակի վերանորոգումը հենց այդ միասնության արդյունքն է, որտեղ ամեն մի ծեփված պատ ու ներկված անկյուն պահում է Սփյուռքի հայության ջերմությունը։
Լեզու, որը միավորում է բոլորին
Այս համախմբման ուժն ամենից լավ զգացվում է մարդկային ջերմության մեջ։ Ծրագիրն այնքան վարակիչ է իր բարությամբ, որ նույնիսկ օտարերկրացի կամավորներն են գալիս հեռավոր հայկական գյուղեր՝ պատ ներկելու։ Սա ապացուցում է, որ բարությունն ու սերը թարգմանության կարիք չունեն։ Կամավորական աշխատանքը դառնում է ինքնության հաստատման մի յուրօրինակ դպրոց, որտեղ Սփյուռքի երիտասարդը սովորում է ճանաչել իրական Հայաստանը՝ իր գյուղերով ու առօրյա հոգսերով, և գիտակցում է, որ իր ներդրումը կենսական է ազգի հարատևման համար։
Մեկ ազգ, մեկ ճանապարհ
ՀԲԸՄ-ի «Հայեր, համախմբվե՛ք» նախաձեռնությունը ևս մեկ անգամ փաստում է՝ հայության ուժը նրա համախմբվածության մեջ է։ Երբ կա սեր և պատասխանատվություն հայրենի հողի հանդեպ, աշխարհագրական հեռավորությունները վերանում են՝ տեղի տալով ազգային զարթոնքին։ Կամավորների աշխատանքը գուցե ժամանակավոր է, բայց նրանց թողած հետքը մնայուն է։ Այն դառնում է մի ամուր կամուրջ, որը պահում է աշխարհասփյուռ հայությանը մեկ ընդհանուր արմատի շուրջ։
