Դավիթ Դավթյանը հայաստանյան ջազային դաշտում առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնող կոմպոզիտոր, գործիքավորող և դաշնակահար է։ Նրա երաժշտական ուղին ձևավորվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, որտեղ ստացել է բարձրագույն կրթություն և առաջին մասնագիտական փորձառությունները։ Երիտասարդ տարիքից Դավթյանը հետաքրքրվել է ոչ միայն դաշնամուրային կատարողականությամբ, այլև գործիքավորման արվեստով՝ մշակելով երաժշտական նյութեր տարբեր կազմերի ու ժանրերի համար։ Այս նախասիրությունը հետագայում դարձավ նրա գործունեության կարևոր ուղղություններից մեկը։
Դավթյանի ստեղծագործական հետաքրքրությունները ներառում են նաև կինոմշակույթը․ նա հեղինակել է երաժշտություն մի շարք կինոնկարների համար։ Կինոյի հետ աշխատելիս Դավթյանը կարևորում է երաժշտության դերը՝ որպես դրամատուրգիական միջոց, որը ձևավորում է էմոցիոնալ միջավայր և խորացնում կերպարների ներքին լարվածությունը։ Նրա ձեռագիրը այստեղ ևս ճանաչելի է՝ ճշգրիտ հնչողություններով, նրբազգաց հարմոնիկ մտածողությամբ և բազմաշերտ ռիթմիկ լուծումներով։
Դավթյանը հանդես է գալիս նաև որպես մանկավարժ։ Նա դասավանդում է հնչյունային ռեժիսուրա Երևանի թատերական ինստիտուտում՝ փոխանցելով ուսանողներին ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքներ, այլև իր փորձը տարբեր երաժշտական ու բեմական միջավայրերում։ Այս գործունեությունը նպաստում է նոր սերնդի մասնագետների ձևավորմանը և երաժշտության ու թատրոնի միջդիսցիպլինար կապերի ամրապնդմանը։
Վերջին տարիներին Դավթյանի ստեղծագործական գործունեության կարևոր արդյունքներից է «Ձայն ընդ ձայնի» նոր ալբոմը։ Այն ձևավորվել է երկարատև աշխատանքների և որոնումների արդյունքում։ Ալբոմը ներառում է բացառապես հեղինակային ստեղծագործություններ, որոնք ամբողջությամբ ներկայացնում են Դավթյանի երաժշտական մտածողությունը։ Կազմը ընդգրկում է Հայաստանի առաջատար ջազ երաժիշտների մասնակցությունը, ինչը ալբոմին հաղորդում է պրոֆեսիոնալ բարձր մակարդակ և կատարողական բազմազանություն։
«Ձայն ընդ ձայնի» գործերը միաժամանակ պահպանում են ջազի ազատ իմպրովիզացիոն բնույթը և կառուցվածքային հստակությունը։ Դավթյանը մշտապես հավասարակշռում է դասական մոտեցումները ժամանակակից հնչողությունների հետ՝ ստեղծելով երաժշտական հոսք, որը հասկանալի է լայն լսարանին և հետաքրքիր՝ մասնագետների համար։ Նրա կոմպոզիցիաներում ակնհայտ է հեղինակային ձեռագիրը՝ զգայական մեղեդիների, հնչյունային գունային հակադրությունների և ռիթմիկ խաղի համադրությամբ։
Դավիթ Դավթյանի գործունեությունը վկայում է ժամանակակից հայ երաժշտական կյանքի բազմաշերտության մասին։ Նա միավորում է կոմպոզիտորի, գործիքավորողի, դաշնակահարի և մանկավարժի դերերը՝ ստեղծելով միջավայր, որտեղ հին ու նոր երաժշտական արժեքները հանդիպում են միմյանց։ Նրա ստեղծագործությունները ոչ միայն համալրում են հայկական ջազի ժառանգությունը, այլև բացում են նոր հեռանկարներ՝ մշակութային երկխոսության և երաժշտական նորաձև մոտեցումների շրջանակում։
