Տեղահանության և ջարդի հետևանքով ողջ էին մնացել Հայրիկը, մայրը, եղբայրն ու հորեղբայրը։
Գյուղի քահանան նրան մկրտել էր ու տվել էր Հայրիկ անունը՝ ի պատիվ Խրիմյան Հայրիկի։
Նա դարձավ հին ավանդական երգերի անզուգական կատարողը և մեծ ավանդ ունեցավ հայ երգի ճանաչման գործում։
