Դասագիրք գրելը պատասխանատու գործ է, որովհետև այն ուղղակիորեն ազդում է սերունդների կրթության և մտածողության ձևավորման վրա։ Յուրաքանչյուր էջ, յուրաքանչյուր օրինակ պետք է լինի ճշգրիտ, հասկանալի և գիտականորեն հիմնավորված։
Դասագիրքը ոչ միայն գիտելիք է փոխանցում, այլև ձևավորում է սովորողի վերաբերմունքն ուսումնառության, մշակույթի և արժեքների նկատմամբ։ Այդ պատճառով հեղինակը պետք է լինի ոչ միայն իր ոլորտի մասնագետ, այլև զգայուն ու պատասխանատու մարդ, ով գիտակցում է իր աշխատանքի ազդեցությունը ապագա սերնդի վրա։
1998 թվականից Վաչագան Սարգսյանի հեղինակած դասագրքերով են սովորում Հայաստանի Հանրապետության դպրոցներում։
«Նախկինում ես դասագրքերը ներկայացնում էի հրատարակչության միջոցով, իսկ այսօր կարող եմ ներկայացնել որպես անհատ, և շատ լավ է, որ հիմա պետական նոր չափորոշիչը տալիս է այդ հնարավորությունը։ Բայց այս դեպքում ևս մասնագետների խումբ է աշխատում։ Այսօր դասագիրք ստեղծելը բարդ է այն առումով, որ նախկինում դասագրքերի հեղինակներն ազատ էին թեմաների ընտրության մեջ։ Դասագիրք կազմողներն ինչպիսի հնարավորություն ունեին, դա կարողանում էին իրագործել։ Այսօր այդպես չէ»,– ասում է գրող, մանկավարժ, թարգմանիչ, հրատարակիչ, հրապարակախոս Վաչագան Սարգսյանը։
Վաչագան Սարգսյանի հեղինակած նոր դասագրքի վերաբերյալ փորձագետների կողմից տրվել է դրական եզրակացություն, սակայն, նույն փորձագետները նշել են, որ «Այբբենարան» դասագիրքը ներկայացվել է առանց փոփոխության՝ կրկնվել է հին դասագիրքը, իսկ «Մայրենի 1» դասագիրքը հին դասագրքի նկատմամբ փոփոխության է ենթարկվել 50 տոկոսի չափով, ինչի հետ հեղինակը համաձայն չէ: Ըստ դասագրքի հեղինակի՝ այստեղ զավեշտն այն է, որ նոր առարկայական չափորոշչի հիմքում, հիմնականում, իր «Այբբենարանն» է:
