Դվինը, նախքան հայոց հնագույն մայրաքաղաքներից մեկը դառնալը, եղել է բնակավայր։ 335 թվականին այն դարձավ Արշակունյաց Հայաստանի նոր մայրաքաղաքը, որը կարճ ժամանակում վերածվեց խոշոր առևտրական կենտրոնի, որի բնակչության թիվը հասավ մինչև 100,000։
9-րդ դարի երկրաշարժն ավերեց Դվինը, սակայն, ինչպես նշում է հնագետ Համազասպ Աբրահամյանը, քաղաքն արագ վերակառուցվեց և 10-րդ դարի երկրորդ կեսից ընդգրկվեց Բագրատունյաց Հայաստանի կազմի մեջ։ Ցավոք, 1236 թվականին Դվինը վերջնականապես ավերվեց սելջուկ-մոնղոլների կողմից։
Դվինի պեղումները սկսվել են դեռ 19-րդ դարում և ընդհատվել են միայն 20-րդ դարում՝ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին։ Համազասպ Աբրահամյանը նշում է, որ Դվինը բազմաշերտ պեղավայր է։ Հնագիտական արշավախմբերն աշխատում են պեղումներն այնպես կազմակերպել, որ չվնասվի մշակութային ոչ մի շերտ։
