Արարատի մարզ, գյուղ Դվին, հերանոսցիների թաղ, այս թաղում տուն տան կողքի ապրում են էրգրեցիներ՝ եկած Մոկսից, Մամռտանքից, Շատախից։ Հնավանդ տներից մեկում էլ ապրում է վանեցի Սերոբ Վարդանյանը։ Այստեղ բոլորը Արևմտյան Հայաստանի բարբառներով են խոսում, Սերոբն ասում է՝ ես էլ երևի միակ վանեցին եմ, որ վանա բարբառով խոսում և ստեղծագործում եմ։
Նախապապը՝ Կառնո Ղազարը, գրող-կարդացող էր, տատի տատը՝ հայտնի երգասաց, մեծ պապը գրել-կարդալ չգիտեր, բայց գյուղի ասացողն էր։ Սերոբ Վարդանյանն էլ երգ ու պար ստեղծող բանահավաք է, պատմելու է չլսված մի բան, թե ինչպես էին իր մեծերը անձրևաբեր ծես անում։
«Վանա կռունկ» երգը ամբողջությամբ
Սերոբ Վարդանյանի մեծերի պարած մահվան պարերը
«Աղվեսը, արջն ու գայլը»․ հեքիաթ վանա բարբառով
