Անի Զէյթունցեան
«Ռատիօլուր»
Փարիզի Մկնիկ աշխատանոցի երեք սերունդի ներկայացուցիչներ՝ Վաչէ Տեմիրճեանը, ԹալինՔորթեանը և փոքրիկ Այլին հիւրընկալուեցան Ռատիօ լուրի տաղաւարին մէջ բացառիկ հարցազրոյցի:
Անի Կարմիրեանի նախաձեռնած Մկնիկ աշխատանոցը 30 տարուան կեանք ունի, երեխաներուն
կ՛ուսուցանէ արևելահայերէն և արևմտահայերէն լեզուները քով-քովի յատուկ մեթոտով, կը
զօրացնէ հայ երեխաներուն հաղորդակցութիւնը գծելով, երգելով և պարելով:
Մկնիկ միօրեայ աշխատանոց է, որուն նպատակը դրամ վաստակիլ չէ, այլև լեզուն պաշտպանել,
հայերէնը պահպանել, Թալինին աղջնակը՝ Այլին նոյնպէս Մկնիկի աշակերտ է, որ սիրայօժար
կը յաճախէ 3 տարեկանէն սկսեալ:
Վաչէն Մկնիկի մէջ գտած է ընտանք մը, ան հարազատ մթնոլորտի մէջ կը վարէ արուեստանոցի աշխատանքները, նկարչութիւն, քանդակագործութիւն արդէն 25 տարիէ ի վեր:
Անահիտ Սարգիսեանի ստեղծագործութիւններէն է անոր հրաշալի ուսուցողական երգը՝ Ձմերուկը , որ կատարեցին երեքով . «Ձմերուկները կը համրենք, միաժամանակ կը սորվինք շաբթուան օրերը , պտուղները, թիւերը, պարերը »,- ըսաւ Վաչէն:
Սա իսկապէս հետաքրքրական նորութիւն էր:
«Սփիւռքի մէջ դժուարէ հայերէն խօսիլ, մարդ կրնայ գրել կարդալ, բայց ոչ խօսիլ սակայն այս մեթոտը կ՛անհետացնէ բոլոր վախերը»,- ըսաւ Թալին:
Ան աւելցուց. «Ամբողջ մարմինս ցաւ զգացի , երբ Հայաստան առաջին այցելութեանս ինքնաշարժի վարորդը ըսաւ, թէ դուն սիրուն աղջիկ ես, բայց ափսոս մաքուր հայերէն չես խօսիր: Այն ատեն ես ամբողջ մարմինով ցաւեցայ, ե՛ս շնորհքով մաքուր հայերէն չեմ կրնար խօսիլ․ ըսելով»:
Յետոյ պատմեց, թէ այս տարի Փարիզ հրաւիրած են Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի աշակերտները ամառնային բանակում անցկացնելու Մկնիկի երեխաներուն հետ միատեղ։
Վաչէն առաջարկեց , որ Հայաստանի մէջ ևս փորձեն ապրեցնել արևմտահայերէնը , մենք այդ լեզուով ունինք հարուստ մշակոյթ, իսկ Թալին աւելցուց․«Չ՛ըլլայ թէ մէկ ձեռքէն միշտ յիշենք Ցեղասպանութեան զոհերը, միւս ձեռքէն անոնց լեզուն սպաննենք»: Թալինին աչքերուն մէջ կար եռանդ և փայլք, հայու խաժ աչքերուն մէջ ես կարդացի հայու անկոտրում կամքը։
Այլին անմեղ կը ժպտար․․․․իսկ Վաչէն կը շարունակէր իր արուեստագէտի ակնկալիքներով յուսալ, որ երկլեզուները կրնան ապրիլ զուգահեռ, եթէ Հայաստանի նոր ղեկավարները միջոցներ ձեռնարկեն։
