Հայկական ժամանակակից երաժշտական կյանքում աստիճանաբար ձևավորվում է երիտասարդ կատարողների նոր սերունդ, որը համարձակորեն ընդլայնում է ակադեմիական արվեստի սահմանները։ Այդ անուններից մեկն է ծնունդով Եղեգնաձորից Զոյա Սարգսյանը, որի ստեղծագործական ճանապարհը հետաքրքիր կերպով միավորում է դասական վոկալը, ժամանակակից երաժշտությունն ու կերպարվեստը։
Նրա երաժշտական առաջին քայլերը կապված էին հայկական ժողովրդական երգի հետ, իսկ պատանեկան տարիներին հետաքրքրվում էր նաև էստրադային և ջազային երաժշտությամբ։ Սակայն մասնագիտական կրթության համար ընտրեց դասական ուղղությունը՝ ընդունվելով Երևանի պետական կոնսերվատորիայի դասական վոկալի բաժին, որտեղ ձեռք բերեց ակադեմիական երգարվեստի ամուր հիմքերը։
Ուսանողական տարիներին Զոյա Սարգսյանը զուգահեռաբար զբաղվում էր նաև աբստրակտ նկարչությամբ։ Գույների, ձևերի և ազատ արտահայտչամիջոցների հանդեպ հետաքրքրությունը հետագայում բնականորեն արտահայտվեց նաև երաժշտական մտածողության մեջ՝ նրան ուղղորդելով դեպի ակադեմիական ավանգարդ։ Այս արվեստում կատարողը ոչ միայն փոխանցում է նոտագրված երաժշտությունը, այլև դառնում է ստեղծագործական գործընթացի լիարժեք մասնակից՝ ձայնը վերածելով բազմաշերտ արտահայտչամիջոցի։
Ակադեմիական ավանգարդը 20-րդ և 21-րդ դարերի մասնագիտական երաժշտության այն ուղղությունն է, որը մշտապես որոնում է նոր հնչողություններ, արտահայտչաձևեր և կատարողական մոտեցումներ։ Եթե դասական վոկալը հիմնված է մաքուր, հավասարակշռված և ռեզոնանսային ձայնարտադրության վրա, ապա ժամանակակից ավանգարդում լայնորեն կիրառվում են նոր վոկալ տեխնիկաներ՝ շշուկ, խոսքային ինտոնացիա, ձայնային էֆեկտներ, բազմաձայն հնչեցում, ոչ ավանդական շնչառական հնարքներ, կտրուկ դինամիկ անցումներ և այլ արտահայտչամիջոցներ։ Այս տեխնիկաները չեն փոխարինում դասական վոկալին, այլ ընդլայնում են մարդկային ձայնի հնարավորությունները՝ այն դարձնելով ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործական գաղափարների լիարժեք արտահայտողը։
Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո Զոյա Սարգսյանը սկսեց ակտիվորեն մասնակցել ժամանակակից երաժշտական համերգների, հեղինակային նախագծերի և պերֆորմանսների՝ նախապատվությունը տալով նորագույն կոմպոզիտորների ստեղծագործություններին։ Նրա կատարումները առանձնանում են արտիստիկ ազատությամբ և նոր հնչողությունների հանդեպ բաց վերաբերմունքով, ինչը կարևոր հատկանիշ է ժամանակակից ակադեմիական արվեստում։
Վերջերս անցկացված մանսուրյանական կոմպոզիտորական մրցույթում Զոյա Սարգսյանը ներկայացրեց առաջին և երկրորդ մրցանակների արժանացած երիտասարդ կոմպոզիտորների նոր ստեղծագործությունները՝ նպաստելով դրանց առաջին հանրային հնչեցմանը։ Այս մասնակցությունը ևս մեկ անգամ ընդգծեց նրա կարևոր դերակատարությունը հայկական ժամանակակից երաժշտության զարգացման գործում։
Զոյա Սարգսյանը ներկայանում է որպես երիտասարդ կատարող, որը դասական դպրոցի ամուր հիմքերի վրա վստահորեն բացահայտում է ակադեմիական ավանգարդի հորիզոնները՝ դառնալով հայկական նոր երաժշտության ամենահետաքրքիր և խոստումնալից անուններից մեկը։
