Ժամանակակից դասական երաժշտության հարթակներում նոր անունների հայտնվելը մշտապես հույս է ներշնչում, որ արվեստը շարունակում է ապրել ու նորովի հնչել։ Այդպիսի վառ ու ինքնատիպ երիտասարդ արվեստագետ է դաշնակահարուհի Գայանե Ասլանյանը, որի գործունեությունը միաժամանակ ընդգրկում է ինչպես բարձրակարգ կատարողականություն, այնպես էլ ստեղծագործական նորարար մոտեցումներ։
Գայանե Ասլանյանի գեղարվեստական աշխարհընկալումը ձևավորվել է Ալեքսանդր Սկրյաբինի ստեղծագործության ազդեցությամբ։ Սկրյաբինի միստիկ աշխարհը, էքսպրեսիոնիզմը և իմպրեսիոնիստական նուրբ երանգները մեծ ազդեցություն են ունեցել Գայանեի երաժշտական մտածողության վրա։
«Հատկապես հիացմունք է առաջացրել Սկրյաբինի «գունային երաժշտության» թեզը, որի համաձայն հնչյունը սերտորեն կապված է գույնի հետ և ստեղծում է ամբողջական զգայական տիեզերք»,-ասում է դաշնակահարուհին։
Այս «սինեսթետիկ» մոտեցումը Գայանեի համար դարձել է կարևոր ներշնչանքի աղբյուր, և նա փորձում է իր ստեղծագործություններում ևս հնչյուններն ընկալել գունային ապրումների համատեքստում՝ լսողին փոխանցելով ոչ միայն երաժշտություն, այլև գունավոր ներաշխարհի պատկերներ։
Գայանեն առանձնահատուկ սիրով է մոտենում նաև իմպրեսիոնիստների երաժշտությանը՝ տեսնելով այնտեղ ազատության, նուրբ երանգների և մթնոլորտային փոփոխականության այնպիսի տարածք, որտեղ կարելի է խորասուզվել ներքին հույզերի ու զգացումների անսահման բազմազանության մեջ։ Նրա սեփական դաշնամուրային ստեղծագործությունները կառուցված են հենց այս աշխարհընկալման շուրջ՝ մեդիտատիվ և խոհափիլիսոփայական տրամադրությամբ, որոնք ունկնդրին ուղղորդում են մտորումների և ներքին հաշտության ճանապարհով։
Գայանե Ասլանյանը հավատում է, որ երաժշտությունը պարզապես հնչյունների հաջորդականություն չէ, այլ հոգևոր տարածք, որտեղ մարդը կարող է հանդիպել ինքն իրեն։ Այդ պատճառով իր կատարողական ոճում նա ձգտում է ստեղծել ներդաշնակ և խորը մթնոլորտ՝ միաժամանակ փոխանցելով դասական երաժշտության հարուստ ժառանգությունը և իր իսկ երաժշտական որոնումների արդյունքները։
Այսօր, երբ աշխարհի մշակութային դաշտը բազմաշերտ է ու արագ փոփոխվող, Գայանեի նման երիտասարդ ստեղծագործողներն ապացուցում են, որ իսկական արվեստը հավերժ է, քանի որ հենվում է մարդու ներքին ճշմարտության վրա։ Նրա երաժշտական ձեռագիրը, որը համադրում է դասականի խորությունը, իմպրեսիոնիզմի երանգները և ժամանակակից փիլիսոփայական հայացքները, խոստանում է երկար կյանք և շարունակական զարգացում։
Գայանեի դաշնամուրային աշխարհը յուրատեսակ հրավեր է դանդաղելու, խորհելու և վերագտնելու հնչյունի իսկությունը՝ այնպիսին, ինչպիսին այն ծնվում է մեր հոգու ամենախոր անկյուններում։
