Հյուրատնային բիզնեսը Հայաստանում դանդաղ, սակայն, զարգանում է: Զբոսաշրջությունը գերակա ոլորտ հռչակած մեր երկրում մասնագետները կարևորում են հատկապես այն, որ շքեղ ու մի քանի աստղ ունեցող հյուրանոցների կողքին մարզերում նաև հյուրատներ են կառուցվում, որոնք և ավելի մատչելի են զբոսաշրջիկների համար, և գյուղերում սոցիալական հարցեր են լուծում:
Ուրց, դաղձ, նանա և ոչ միայն հայկական բոլոր խոտաբույսերը Նինա Մինասյանը անգիր գիտի,այժմ ձմեռ է, վաճառք չկա, սակայն, իր իսկ խոսքվ, զբոսաշրջային սեզոնի բացմանը զուգահեռ, առևտուրը սկսվում է: Քիչ, թե շատ՝ դժվարանում է ասել՝ կախված է օրվանից ու զբոսաշրջիկների հոսքից: Գոշում կյանքն ակտիվացավ, երբ գյուղի դարավոր եկեղեցին՝ Գոշավանքը, վերանորոգվեց: Այժմ արդեն հատկապես ամռանը զբոսաշրջիկների պակաս չունեն:
Բնությունը շռայլ է գտնվել, գյուղացիները նաև վաճառում են իրենց անտառների բերքն ու բարիքը՝ մոշ, հոն, զկեռ : 37 –ամյա Ժասմեն Սահակյանը նախ սոցիալական խնդիրներն է ներկայացնում, հինգ երեխա ունի, տուն՝ չունի, 2008թ այն այրվել է, այժմ գյուղապետարանի շենքում են ապրում:
Զբոսաշրջիկների ակտիվությունը ազդեց նաև գոշեցիների կյանքի վրա, այս դեպքում՝ դրական իմաստով: Արդեն սովորել են, ավելին՝ սպասում են, որ կյանքն ակտիվանա,իսկ դա միայն տուրիստների այցելությամբ է պայմանավորվում: Գոշում մի մասը հավաքում է խոտաբույսերը, մի մասն էլ՝ վաճառում:
Հյուրատնային բիզնեսն են փորձում զարգացնել, Գոշում նման տները քիչ են, հարակից հյուրանոցներն էլ ՝ թանկ: Ուստի և զբոսաշրջիկների մեծ մասը նախընտրում է մնալ գյուղացիների տներում, այստեղ նրանք մեկ գիշերվա համար վճարում են հինգ հազար դրամ՝ միայն գիշերակացի համար: Սակայն, պարզվում է, որ ոչ բոլոր գյուղացիենրը կարող են իրենց տներում զբոսաշրջիկների ընդունել:
Հյուրատնային բիզնեսը նաև Սյունիքում է զարգանում: Տարիներ շարունակ Հալիձորի դպրոցում «կենսաբանություն» առարկա դասավանդող Ջիվան Զորունցը սոցիալական շատ լավ պայմաններից չէր, որ որոշեց թողնել սիրելի մանկավարժություն ու բիզնեսով զբաղվել: : Ու, երբ հայտարարվեց, որ Տաթևում ճոպանուղի է կառուցվելու և Տաթևն էլ զբոսաշրջության կենտրոն է դառնալու, որոշեց իր տանը հյուրընկալել տարածաշրջան այցելող հյուրերին:
Երկհարկանի ու դեռ չվերանորոգված առանձատան դիմաց տասնամյակներ շարունակ անասնագոմն էր, սակայն, արդեն մի քանի տարի է, ինչ անասնագոմից հետք էլ չի մնացել: Այժմ տարածքում եռահարկ, ժամանակակից դիզայնով հյուրատուն է կառուցված: Կենսաբանության նախկին ուսուցչիը հավատում էր՝ անպայման հաջողության կհասնեն ու ոչ թե արտերկրում, այլ սարերի ու լեռների մեջ ծվարած իրենց գյուղում: Հալիձորի լազուր երկինքը, անգամ ամպրոպն ու կայծակը չեն պատրաստվում փոխել որևէ այլ երկրի արևի հետ:
«Երեխան դրսում էր աշխատում, մենք էլ՝ այգի էինք մշակում: Իրար միացրեցինք գումարներն ու նպատակասլաց աշխատանքներ կատարեցինք: Ես համոզված էի, որ եթե Տաթևի վանքը ամբողջ աշխարհը գիտի, հարակից Տաթևեր ճոպանուղին էլ հանրահայտ կդառնա: Զբոսաշրջությունը Տաթևում կզարգանա»:
Այսօր արդեն քառամյա տարիների հեռվից զրուցակիցս հպարտությամբ ասում է, որ չի սխալվել. երեք-չորս տարվա ընթացքում շուրջ 400 հազար զբոսաշրջիկ է այցելել Տաթևի վանք, նրանք եկել են, որ տեսնեն՝ աշխարհի ամենաերկար ճոպանուղին, հպարտ է, որ հենց իր հյուրատանն են հյուրընկալվել:
