Հայկական երաժշտությունը համացանցում. ինչ է առաջարկում համացանցը հայկական երաժշտություն փնտրելիս: Ինչ են փնտրում երեխաները համացանցում, հայկական ազգային երաժշտության ոսկե հավաքածուն, թե այն, ինչին նրանց ականաջները վարժվում են մանկուց անճաշակ երաժշտություն մատուցող զբոսայգիներում: Հարցերի պատասխանները՝ «Ռադիոլուրի» թեմատիկ անդրադարձում:
Որպես հայկական երաժշտություն մատուցվող անօրակ ու անճաշակ ստեղծագործություններ՝ մի քանի միլիոն դիտումներով ու «լայք» կոչվածներով: «Համացանցը ռոբոտ է, մեքենա, և հենց սա է մատուցում աշխարհին հայկական երաժշտություն անվան տակ»,-ասում է «Հայկական ազգային երաժշտական գանձարան» նախագծի երաժշտական պրոդյուսեր Արմեն Մարտիրոսյանը, ում խոսքով հենց այս տխուր պատկերն էր, որ երկու տարի առաջ դարձավ նախագծի իրականացման շարժառիթը:
Նախագիծն իրականացրեց «Մշակութային վերածնունդ» հիմնադրամը՝ նպատակ ունենանով ստեղծել միջազգային չափանիշներին համապատասխան հայկական ժողովրդական և հոգևոր երգերի ժամանակակից թվային ձայնադարան: Մեկ ու կես տարվա ծավալուն և հետևողական աշխատանքի արդյունքում այդ ձայնադարանում հավաքվեցին հայկական ազգային երաժշտության ոսկե հավաքածու համարվող մոտ 600 ստեղծագործություններ, որոնք արդեն հասանելի են հեղինակային իրավունքի տեսանկյունից անխոցելի www.armenianmusic.am կայքում:
«Ինչ են փնտրելու այս երեխաները համացանցում, հայկական ազգային երաժշտության ոսկե հավաքածուն, թե այն ինչին նրանց ականաջները վարժվում են մանկուց նման զբոսայգիներում» հարցիս Արմեն Մարիտիրոսյանի պատասխանը բավականին լավատեսական էր՝ հաղթելու է գենետիկ հիշողությունը:
Տեղին կլինի հիշել կոմիտասագետ Արթուր Շահնազարյանի խոսքերը, ում բնորոշմամբ երաժշտությունը ձայնային ալիք է, որը ներթափանցելով մեր ականջներից ներս փոփոխություններ է անում բջջի կառուցվածքում: Այն բուժիչ ներգործություն է ունենում հատկապես այն ազգի ներկայացուցիչների վրա, որոնց ֆիզիկական կառուցվածքը համապատասխանում է տվյալ երաժշտական ալիքին: Ըստ կոմիտասագետի՝ սա արդեն վաղուց հաստատված տեսություն է: Ըստ նրա՝ Կոմիտասի երգերը տիեզերական ելևէջներից կազմված երգեր են, որոնք բնական և ոչ թե արհեստական բջիջ են կրում: Այդ երգերի կառուցվածքում իշխում է տիեզերական օրենքը, որը փոխանցվել է հազարամյակներով:
Արթուր Շահնազարյանի ևս մեկ բնորոշումներից մեկը. մենք ունենք ֆիզիկական հայրենիք ու հոգևոր հայրենիք: Եթե առաջինը հայ զինվորի շնորհիվ այսօր լավ պաշտպանված է, ապա հոգևոր հայրենիքի սահմանն անպաշտպան է: Թշնամին ներխուժել է այնտեղ ու գրավել բավականին տարածքներ, բայց մենք հաղթելու ենք, եթե վերագտնենք մեզ, ճանաչենք միմյանց ու միմյանց մեջ ճանաչենք նաև մեր տեսակը:
