Յակով Զարգարյանի նկարազարդ հավկիթների հավաքածուն այս օրերին ցուցադրվում է Տիկնիկների պատկերասրահում(Թումանյան 11):
Զարգարյանի հավաքածուի առաջին հավկիթը 55 տարի առաջ նկարազարդել է Մարտիրոս Սարյանը, վերջինի հեղինակը՝ դեռ հայտնի չէ:
«Շուրջ տասը հավկիթ ունեմ նկարիչների մոտ, որոնք դեռ ետ չեմ ստացել նկարազարդված վիճակում»,- «Ռադիոլուր»-ի հետ զրույցում ասել է 93-ամյա կոլեկցիոներն ու պատմել, թե ինչպես «ծնվեց» նախադեպը չունեցող այս հավաքածուի գաղափարը հեռավոր 1963 թվականին:
Դաշնակահար, պրոֆեսոր, վաստակավոր մանկավարժ 93-ամյա Յակով Զարգարյանի նկարազարդ հավկիթների հավաքածուում արդեն 1090 ձու կա: Փայտե, ապակե, պողպատե, այլ նյութերից պատրաստված հավկիթների վրա գեղագիտական իր «հետքն» է թողել շուրջ 950 արվեստագետ՝ աշխարհի 45 երկրից: Երաժիշտը նկարազարդ հավկիթների իր հավաքածուն համարում է պատահականության արդյունք:
«Սուրբ Զատկի օրը շքամուտքում հանդիպեցի հարևանիս տղային, որը ձեռքի նկարազարդ ձուն մեկնեց ինձ ու ասաց. «Յաշա քեռի, եկե՛ք «կռվենք»: Ձվի վրա նկարել էր մի քանի պատկեր, բայց չէր սպասել, որ չորանա: Այդ գույների խառնուրդից այնպիսի գեղացիկ ու հետաքրքիր պատկեր էր ստացվել, որ ես խնդրեցի նրան ինձ տալ այդ ձուն: Մերժեց՝ ասելով.«Չէ՛, սա 10 հատ ձու է ջարդել»:
«Ամիսներ անցան, այդ դեպքի մասին արդեն մոռացել էի: Մի օր էլ որդիս եկավ, թե՝ բոլորը հոլ ունեն, իսկ ես՝ ոչ: Խանութում հոլ չէին վաճառում, ստիպված էի գնալ փայտագործի մոտ: Վերջինի արհեստանոցում էլ պատահաբար փայտե ձվեր տեսա, պատվիրեցի մի քասնիսը»,-պատմում է զրուցակիցս:
Նույն օրը՝ արհեստանոցից վերադառնալիս, Յակով Զարգարյանն այցելում է Սարյաններին: Փայտե հավկիթներից մեկը հանձնում է Վարպետին ու խնդրում նկարել: «Մեկ շաբաթ անց հանդիպեցի թոռնիկին՝ Կատյային, ասաց, որ Սարյանը սկսել է նկարել, բայց դժգոհում է, ասում է, որ փոքր հավկիթի վրա նկարելը բարդ է, վատ է տեսնում: Դե, արդեն 80-ն անց էր»:
Սարյանի՝ Հայաստանը պատկերող առաջին հավկիթի կողքին Զարգարյանի հավաքածուում այսօր Մինասի, Կոջոյանի, Ջոտտոյի, Ռոբերտ Էլիբեկյանի, հայտնի բազմաթիվ այլ նկարիչների ու ոչ նկարիչների աշխատանքներն են:Այստեղ են քանդակագործ Բենիկ Պետրոսյանի, Արա Շիրազի , դերասան Վարդան Պետրոսյանի, արտասահմացի բազմաթիվ արվեստագետների նկարազարդած հավկիթները: Սերգեյ Փարաջանովից հավաքածուում հավկիթ չկա, բայց կա նրան առնչվող հետաքրքիր պատմություն.
«Հենրիկ Իգիթյանի հետ մեկնեցինք Թբիլիսի: Երեք օր մնացինք Փարաջանովի տանը: Այնքան տարված էի նրանով, որ մոռացա փոխանցել հավկիթը, որի վրա պետք է նկարեր Փարաջանովը»:
Զարգարյանի հավաքածուի «ռեկորդակիրը» Հովհաննես Զարդարյանի աշխատանքն է:
«Պատահել է, որ հավկիթը տվել եմ ու սպասել 10 տարի, 20 տարի: «Ռեկորդը» սահմանել է Զարդարյանի աշխատանքը, որը ձեռք եմ բերել 46 տարի անց: Փայտե ձուն տվել եմ 63 թվականին, ետ ստացել «նոր դարում»: 68 թվականին նա ինձ ցույց տվեց դեռևս անավարտ աշխատանքը, հետո մահացավ և այդպես էլ չհասցրեց այն ավարտին հասցնել: Տասնամյակներ անց հանդիպեցի կնոջը, որն էլ ինձ փոխանցեց ամուսնու անավարտ մնացած աշխատանքը»:
Զրույցի ավարտին Յակով Զարգարյանը խոսեց իր «թաքուն» երազանքի մասին.
«Երազում եմ, որ Երևանում բացվի Ինքնատիպ հավաքածուների թանգարան: Այնտեղ կարող են ներկայացվել և՛ իմ, և՛ Ռուբեն Անգալադյանի եզակի ափսեների, և՛ Էդուրադ Ղազարյանի մանրաքանդակների, և՛ ուրիշների հավաքածուները»:
Տիկնիկների պատկերասրահի տնօրենության նախաձեռնությամբ Սուրբ Զատկի նախօրեին բացվեց Զարգարյանի հավաքածուից ընտրված շուրջ 200 նկարազարդ հավկիթների ժամանակավոր ցուցադրությունը: Հավաքածուն ժամանակ առ ժամանակ ցուցադրվել է տարբեր թանգարաններում:
