Երևանաբնակ Սոնա Դիլանյանին պատահաբար հանդիպեցինք Ստամբուլում։ Սոնան բարձրագույն կրթությունն ստացել է Երևանում, մասնագիտությամբ արևելագետ է։ Հենց առաջին շփումից զրուցակիցս շատ հետաքրքիր անձնավորություն թվաց որոշեցի նրա հետ զրուցել ու տեղեկանալ, թե ինչպես հայտնվեց Ստամբուլում։ Ասում է, որ նախկինում երբեք կապ չի ունեցել Ստամբուլի հետ, սակայն 2013 թ որպես զբոսաշրջիկ առաջին անգամ եղել է այստեղ, հետո արդեն ցանկությունը շատ մեծ է եղել ապրել ու աշխատել Ստամբուլում, մոտիկից ծանոթանալ քաղաքական, մշակութային կյանքին:
Սոնան ասում է, որ իր հետ նույն կուրսում ուսանում են տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ։ Պատմում է, որ սկզբնական շրջանում ամեն անգամ որևէ մեկի հետ ծանոթանալիս, երբ ասում էր, որ հայ է, սպասում էր ինչ որ արձագանքի։ Երբեմն այդ արձագանքները չէին լինում, ինչը նախ իր համար զարմանալի էր։ Որոշ ժամանակ անց հասկացա՝ մենք ապրում ենք փակ ու նեղ միջավայրում՝ ասում է։
Սոնան Սաբանջի համալսարանում ուսանել է մշակութաբանություն։ Ասում է, որ վերջին մի քանի տարիներին Ստամբուլում նկատում է՝ երբ իմանում են, որ հայ ես, ասում են՝ բա գիտեք, իմ տատիկը կամ պապիկն էլ հայ են եղել։
