Դիրքը պահող զինվորը մարտունակ է, ոգին՝ բարձր

Լեռնային Ղարաբաղի պաշտպանության բանակի Մատաղիսի զորամասում պարգևատրումներ են, Երկրապահի հուշամեդալով ու պատվոգրերով պարգևատրվեցին մի շարք զինծառայողներ, որոնք հավատարիմ են իրենց երդմանն ու արիաբար պաշտպանում են մեր երկրի սահմանները: Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ երկրապահը զինվորի կողքին էր, մասնակցում էր երկրի պաշտպանությանն ու անվտանգության ապահովմանը:

ԼՂՀ ՊՆ հյուսիս- արևելյան զորամասի զինվորների մեծ մասը դիրքերում էր, հսկողությունն ուժեղացված է: Ընթացող ինժեներական աշխատանքները շարունակվում են, թշնամու դիրքերից չդիտարկվող ճանապարհներ են բացում: Դիրքերում ցերեկային ժամերին խաղաղ է: Յուրաքանչյուր դիրքապահ ուշի-ուշով  հետևում է  իրեն վստահված հատվածը: Տղաներից յուրաքանչյուրը գիտի իր գործը: Ծառայությունը փոխում է քաղաքացիական կյանքով ապրող տղայի վերաբերմունքը, նրան դարձնում ավելի պատասխանատու, ավելի ուշադիր: Առաջին գիծը պահող զինվորները չորս հերթափոխով են հսկում դիրքերը:

Արամայիս Ավագյանը ծնունդով Մասիսից է, ծնողներն ապրում են Մոսկվայի մարզում: Արդեն 14 ամիս ծառայում է, զբաղվել է հունա-հռոմեական ըմբշամարտով, մարզիկի բանվորությունն ու մարմինը կոփվում է նաև բանակում։ <<Կանոնադրություն կա, այստեղ պետք է օրվա  կարգացուցակով շարժվես, պատասխանատվություն կրես, չպետք է քնես, ուշադիր լինես, ամեն մի թեթև բան նկատես, որովհետև պատասխանատվություն կա, քանի որ մենք առաջնագծում ենք,- ասում է՝ միաժամանակ ողջունելով ծնողներին ու հարազատներին։ -Ձիգ եղեք, մյուս ամառ գալիս եմ, բան չմնաց>>:

Առաջնագծի զինվորներն անցել են պատերազմի միջով, զգացել պատերազմի վտանգը, գնահատել   ծառայության արժեքը:

Դիրքապահ զինվորներն ունեն իրենց հավատքի անկյունը, որին ավելի խնամքով են վերաբերվում  և  ամեն օր աղոթք բարձրացնում առ Աստված՝ անձի և հայրենիքի փրկության համար:

ԼՂՀ   պաշտպանության բանակի սպա ,  մայոր Ռուդիկ Հակոբյանը գնահատում է օրվա իրավիճակը. << Սահմանը համեմատաբար հանգիստ է, կրակոցներ կան, բայց փոքր տրամաչափի հրաձգային զենքերից, մեր զինվորի մարտական ոգին բարձր է, մարզված, կարողանում են պատասխանել հակառակորդի սադրանքներին>>:

Դիրքերում  զինվորները հաշտ ու համերաշխ են, կատարում են իրենց մարտական հերթապահությունը: Խրամատում բացի ամենօրյա հրահանգավորումներից տեսանելի վայրում փակցված են զենքին տիրապետելու կանոնները: Գեղարքունիքի մարզի Կարմիրգյուղից Գարիկ Ամիրյանը 7 ամսվա ծառայող է, տարբեր դիրքերում է եղել, հասել առաջնագիծ՝ այստեղ մտածում ենք ընտանիքի, հայրենիքի մասին, ծառայության մեջ դժվարություններ լինում են, բայց դա էլ տղամարդու համար է:

Զինակից ընկերը՝ Արմանը, նույնպես Գեղարքունիքի մարզից է, Արծվաքար գյուղից է, 13 ամիս էր ծառայում, չդժգոհեց, ասաց, որ հանգիստ է ընթանում ծառայությունը, կրակոցներ էլ գրեթե չկան։

Ցավով  երկու  օր առաջ տեղեկացանք, որ  սեպտեմբերի 7-ին, ժամը 01-30-ի սահմաններում մարտական հերթապահության կրելու կանոնների խախտման արդյունքում մահացու հրազենային վիրավորում է ստացել զինծառայող 1997թ ծնված Արման Ղանդիլյանը: Ցավակցում ենք հարազատներին: