Օրեր առաջ Երեւանում տեղի ունեցած ընտանեկան դաժան բռնությունը, երբ կացնահարված երեք անձանցից մեկը մահացել է, իսկ երկուսը ծանր վիճակում գտնվում են հիվանդանոցում, ստիպել է հասարակությանը եւ պետական տարբեր կառույցներին կրկին խոսել համապատասխան օրենքի ընդունման անհրաժեշտության մասին: «Ընտանեկան բռնության մասին» ՀՀ օրենքի նախագիծը դեռ մշակման փուլում է: Մինչ այժմ մի քանի անգամ փորձ է արվել ընդունել նմանատիպ օրենք, բայց գործընթացն այդպես էլ ավարտին չի հասցրել: Ընտանեկան բռնության խնդիրներով զբաղված ՀԿ ներկայացուցիչները պնդում են, որ բացակայում է քաղաքական կամքը, քանի որ օրենքի առկայության դեպքում անհրաժեշտ են ֆինանսական միջոցներ՝ համապատասխան ռեսուրսային կենտրոններ կառուցելու եւ պահելու համար:
Եթե Հայաստանում գործեր «Ընտանեկան բռնության մասին» օրենքը, ապա հնարավոր կլիներ խուսափել վերջին դաժան դեպքից՝ խոստովանում է Ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության 3-րդ վարչության պետ, ոստիկանության գնդապետ Նելի Դուրյանը: Հիշեցնենք՝ օրեր առաջ Երեւանում ընտանիքի նախկին փեսան կացնահարելով սպանել է զոքանչին եւ ծանր վիրավորել նախկին կնոջն ու աներոջը: Ըստ շրջանառվող լուրերի, շարժառիթը՝ խոչընդոտել են հորը տեսակցել երեխայի հետ։
Այսպիսի կանխարգելիչ լծակներ ոստիկանությունն այսօր չունի: Եթե որեւէ մեկին ահազանգի հիման վրա մեկ ժամ ավելի պահի բաժնում՝ կբարձրանա այլ բնույթի աղմուկ՝ ասում է տիկին Դուրյանը: Նա, ի դեպ, անձամբ է մասնակցում «Ընտանեկան բռնության մասին» օրենքի մշակման եւ լրամշակման աշխատանքներին: Նշում է, որ օրենքը անհրաժեշտ է եւ անպայման ունենալու ենք այսպիսի օրենք: Քաղհասարակության ներկայացուցիչներն այս պահին վերապահումով են մոտենում խոստումներին: Կանանց աջակցման կենտրոնի հիմնադիր Մարո Մաթոսյանն, օրինակ հիմնավորում է, թե ինչու չի վստահում վերջնական արդյունքին:
Խնդրում կա մի քանի կողմ եւս: «Ընդդեմ կանանց բռնության» կոալիցիայի համակարգող Զառա Հովհաննիսյանը մատնանշում է դատական անկատար համակարգը, երբ կայացվում են կամայական որոշումներ: Վերջին ողբերգությունը կարող էր կանխվել նաեւ հենց այդ օղակում, բայց չարվեց:
Կատարված ողբերգության հանդեպ հասարակության անտարբերությունը, վերաբերմունքն ու քաղաքացիների անառողջ հետաքրքրությունն ու մեկնաբանությունները պարզապես ապշեցնում են «Կանանց ռեսուրսային կենտրոնի» սեռական բռնության ճգնաժամային ծառայության ծրագրերի պատասխանատու Տաթեւիկ Աղաբեկյանին: «Քննարկվում է հիմա, որ ինքը երեւի այսպիսի կին էր եղել, այնպիսի կին էր։ Կարեւոր չէ՝ ինքը ինչ ձեւի կին էր: Փաստը փաստ է, որ կատարվել է հանցագործություն»,- ասում է։
Պաշտոնական տվյալները փաստում են՝ այս տարվա առաջին 6 ամսվա ընթացքում ընտանեկան բռնության դեպքերն ավելացել են նախորդ տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատ: «Արձանագրվել է 373 ընտանեկան բռնության դեպք՝ նախորդ տարվա 342-ի դիմաց: Այս տարի հարուցվել է 60 քրեական գործ, որից 19 ուղարկվել են դատարան, 40- ը կարճվել են: Կենակցի կողմից արձանագրվել է 3 դեպք, ամուսնու կողմից կնոջ նկատմամբ՝ 244 , կնոջ կողմից ամուսնու նկատմամբ՝ 7, ծնողի կողմից զավակի նկատմամբ՝ այս տարի 32, նախորդ տարի 29 եւ զավակի կողմից ծնողի նկատմամբ այս տարի 45 նախորդ տարվա 50-ի դիմաց»,- վիճակագրություն է ներկայացնում Նելի Դուրյանը։
Ընտանեկան բռնության արդյունքում այս տարի գրանցվել է 4 սպանության դեպք՝ ներառյալ վերջինը: Ընտանեկան- կենցաղային ոլորտի իրավախախտումներ թույլ տված եւ ոստիկանությունում հաշվառված 544 ընտանիք կա: Դեպքերը հիմնականում գրանցվել են Երեւանում, Կոտայքի, Շիրակի եւ Լոռու մարզերում:
