Հայության ճակատին դաջված սև, խոշոր սպին 100 տարի հետո էլ կմնա բոլորի հիշողության մեջ, սա ազգի դաստիարակության հիմքում է, որ տարածվում է կրթօջախից դեպի ընտանիք։ Լևոն Շանթի անվան դպրոցում այսօր Ցեղսապանության 100 ամյա տարելիցին նվիրված միջոցառում էր: 20-րդ դարի մեծագույն հանցագործություններից մեկի մասին խոսեցին աշակերտները։ Փուլ առ փուլ ներկայացրին Երիտթուրքերի հայաթափման ծրագիրն ու մարդկային պատկերացման սահմաններից դուրս գտնվող թուրքական իշխանությունների քայլերը։
Փոքր ժողովուրդները ճակատագիրը միշտ էլ վտնագի եզրին է եղել: Նրանք իրենց ողջ կայքի ընթացքում միշտ պայքարել են ինքնության համար: Ու նրանց պայքարը եղել է ապրելակերպ: Լևոն Շանթի թիվ 4 միջնակարգ դպրոցում այսօր կազմակերպվել է Հայոց Ցեղասպանոթյան 100 ամյա տարելիցին նվիրված ցերեկույթ, հիմքում ոչ թե ողբն ու լաց էր, այլ ապրելու ապրիլը: Այն հայի ինքնության պահպանման խնդիր էր ու ոգու կռիվ:
Մեկ ժամվա ընթացքում աշակերտները պատմական էքսկուրս կատարեցին` ներկայացնելով 1915 թ պատմական դեպքերը, հասան մինչև Թալեաթի սպանությունը ու Թեհլերյանի դատավարությունը: Ու կարմիր թելի նման գնում էր այն գիծը, որ հայը չպարտվող ու ոգեղեն տեսակ է չկար այն գաղափարը որ մենք մորթված ժողովուրդ ենք ու մենք պետք է ուենանք այդ հոգեբանությունը:
Այլ միջոցառման միջոցով վեր հանվում ու ներկայցվում հայի պայքարող ու չերկնչող տեսակին: Միջոցառման կազմակերպիչ Նաիրա Սիմոնյանը «Ռադիոլուր»-ի հետ զրուցում նշեց, որ մեր դպրոցների գերխնդիրը հայրենասիրություն տարածելը չէ, այլ ռազմահայրենասիրություն:
«Ով պահպանում է իր հայրենիքի ազգային արժեքները, տեր է ապագային: Մենք այնքան եք հզորացել, որ կոփել ենք մեր շերեփը ու այլևս թղթից չէ»,-ասում դպրոցի տնօրեն Անահիտ Վարդանյանը:
