ԿարևորԿյանքին ասել այո՛Տեսանյութեր

Սիրտս վկայում էր, որ սա իմ վերջին կռիվն է լինելու․ Անդրեյ Շելեմա․ «Կյանքին ասել այո՛»

Արցախյան երեք պատերազմների մասնակից, «Արիության ասպետ» Անդրեյ Շելեման ծնվել է 1972 թվականին Երևանում՝ ռուս զինվորականի ընտանիքում։ Մայրը հայ է։ Որդու  ծննդից անմիջապես հետո ընտանիքը տեղափոխվում է  Վլադիվոստոկ ու Հայասան վերադառնում  այն ժամանակ, երբ հայրը բանակից զորացրվում է։ Անդրեյը պատմում է, որ Հայաստանում հասցրել է  մեկ ամիս մանկապարտեզ գնալ, սովորել է Լեռնագոգի ուսումնարանում։ 1988-ին ուսումը կիսատ թողնելով մեկնում է աղետի գոտի՝ մասնակցելու փրկարարական աշխատանքներին։ 1989-ին մեկնում է Կրասնոդար, որտեղ ամուսնանում է։  Քանի որ կինը հրաժարվում է, արցախյան պատերազմին մասնակցելու համար ստիպված է լինում ամուսնալուծվել ու  հայաստան վերադառնալ մենակ։  Անդրեյը արցախյան երեք պատերազմի մասնակից է։ 44-օրյային մասնակցել է «Արամազդ» կամավորական ջոկատի կազմում։  

«Սիրտս վկայում էր, որ սա իմ վերջին կռիվն է լինելու»,-ասում է Անդրեյ Շելեման։  2020-ի հոկտեմբերի 3-ին նա  գլխուղեղային ծանր վիրավորում է ստանում  Մատաղիսի ջրամբարի մոտակայքում՝ վիրավորներին տարհանելիս։ Վիրավորվելուց հետո ո՛չ խոսել էր կարողանում, ո՛չ քայլել։ Իր խոսքի համար այսօր երախտապարտ է Զինվորի տան լոգոպետ Անի Մանուկյանին, իսկ քայլելու համար՝ ֆիզիոթերապևտ Հայկ Խաչատրյանին:

Անդրել Շելեման արժանացել է պետական բարձր պարգևների։ Կազակների տոհմը շարունակող  զինվորականը կարևորում  է վերջերս Ռուսաստանի կազակներից  ստացած «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալը։ Իսկ հայկական պարգևներից կարևորում է  «Մարտական ծառայության համար» մեդալը։ Անդրեյը ապրում է Մեծամորում, աշխատում  Արմավիրի «Տիգրան Մեծ» ռազմամարզական  վարժարանում։  Երկու որդիներից ավագը սպա է Գյումրիի զորամասում, կրտսերը ընտրել է ռազմական բժշկության ճանապարը։  

Back to top button