Հասմիկ Դիլանյան
«Ռադիոլուր»
Օրերս Գյումրիում բացվեց առաջին ներառական փուռ- սրճարանը: Իր տեսակով եզակի այս վայրում աշխատում են սահմանափակ կարողություններ ունեցողներն ու առողջական խնդիրներ ունեցող երեխաների ծնողները: Ռադիոլուրի այս անդրադարձը կյանքի դժվարությունները հաղթահարած ու հավասարի իրավունքով ապրողների մասին է:
20-ամյա Միքայել Սահակյանին հանդիպեցինք Գյումրիում՝ վերջերս բացված առաջին ներառական փուռ- սրճարանում: Զրույցը՝ հավասարը հավասարին՝ առանց բացառության:
Միքայելն ընտանիքի միակ տղան է, Դաունի սինդրոմ ունեցող տղան իր ընկերների ու նրանց ծնողների հետ ամեն օր Գյումրիում ապացուցում են, որ հասարակության լիարժեք անդամ են, ունեն հավասար իրավունքներ: Միքայելին հաց թխել սովորեցրեց տիկին Անահիտը:
Նրա չորս երեխաներից փոքրը՝ Սուրենը , մանկական ուղեղային կաթված ունի: Դժվարություններից խոսել չի սիրում: Սուրենի կրթական իրավունքը իրացնելու համար մայրը ստիպված 3 դպրոց է դիմել ու մերժվել:
Սուրենն այսօր աշխատում է Շիրակի փոխմարզպետի օգնական է, սովորել է ԱՄՆ-ում, ներկայացրել է Հայաստանի տնտեսական քաղաքականությունն ու մրցանակներ շահել: Միշտ դժգոհել է կրթական հայկական համակարգից , մինչ այդ, երկար ճանապարհ են անցել ու ամենակարևորը մարզումներն են:
Վարդուհին նույնպես ներառական փռում է աշխատում, այստեղ բոլորը հավասար են: Առաջին ներառական փուռ և սրճարան Գյումրիում ծրագրի հանրային կապերի պատասխանատու Հասմիկ Թոփալյանին հարցնում եմ ՝ պատրաստ է հայ հասարակությունը ներառականությանը. «Առաջին հերթին բախվում ենք կարծրատիպային խնդիրներին»
Սոցիալական մանկավարժներն ու հոգեբանները պնդում են՝ շատ հաճախ ներառականության հարցում ավելի մեծ դեր ունեն հենց ծնողները:
