Մշակույթ

Հայ գրականությունը համընթաց է քայլում եվրոպական գրականության միտումներին

aidaavetisyan

Ունենք  լավ գրականություն և ընթերցասեր  երիտասարդության հոծ բանակ, այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանս ժամանակ ասել է  գրականգետ  Արքմենիկ Նիկողոսյանը: Վերջինս  համամիտ չէ  այն կարծիքի հետ, որ նախորդ սերունդներն առավել կարդացած են, քան այսօրվանը: Գրախանութներում արագ սպառվող գրականություն է  փաստում ասածս, նշել է «Անտարես» հրատարակչության գլխավոր  խմբագիրն ու նաև մատնանշել  հայ գրականության քարոզչության արդյունքում ունեցած ձեռքբերումները: Դրանցից մեկը՝ մեր ժամանակակից գրողների գործերը  արտերկրում ներկայացնելն ու այնտեղ հրատարակելն է:

 

 

2012 թվականին Երևանը գրքի մայրաքաղաք հռչակելը փոխեց գրքի ու գրականության  վերաբերյալ մոտեցումները: Հենց այդ թվականին էլ գրքի հանդեպ  գրանցվեց ամենաշատ հետաքրքրությունը: Վերջին տարիներին ձևավորված գրական ակումբներն էլ մեծաթիվ  երիտասարդների  ներգրավեցին գրքերի  աշխարհ: Հաճախ ենք  մեծահասակներից լսում, որ այսօրվա սերունդն ընթերցասեր չէ արտահայտությունը: Գրականագետ  Արքմենիկ Նիկողոսյանը համամիտ չէ կարծիքի հետ:  Այսօրվա  երիտասարդությունն առավել է հակված դեպի ընթեցանությունը, ինչի ապացույցը  գրախանութներում 18-ից 33 տարեկանների շրջանում մեծաքանակ գրքերի սպառումն է:

Իրավիճակը նույնն է նաև մարզային  գրադարաններում: Կոտայքի մարզային  գրադարանում  վերջին 3 տարվա ընթացքում տպագրված գրքերի  սպառողը նույնպես երիտասարդությունն է, ասում է  գրականագետը:  Նման պատկերի ձևավորմանը նպաստել է նաև վերջին 5 տարիների ընթացքում հրատարակիչների կատարած աշխատանքը ևս: Իրենք  կարողացան ընթերցողին առաջարկել  հայալեզու լավ գրականություն, ասում է:

«Նախանցած տարիներին աշխարհում եթե որևէ լավ գիքր էր  տպվում, ու մերոնք անընդհատ սպասում էին, երբ պետք է լինի հայերեն, և այդպես սպասելով, գնում էին ռուսերեն կամ անգլերեն տարբերակը, ապա այսօր  պատկերը լրիվ այլ է: Ես ձեզ վստահ ասում եմ, որ աշխարհում լույս տեսնող հռչակավոր բեսթելլեր դարձած գրքերի մոտ 60 տոկոսը անմիջապես թարգմանվում է հայերեն»:

Փորձեցինք  փոքրիկ հարցախույզի միջոցով պարզել՝ արդյոք այսօրվա երիտասարդությունը գիրք կարդում է  և առհասարակ ի՞նչ գրականություն է  նախընտրում:

Գրքի մայրաքաղաք հռչակելը փոխեց վերաբերմունքը նաև  ժամանակակից գրողների նկատմամբ: Եթե նախկինում գրական մեծ մրցանակի արժանացած գրողի  գիրքը  վաճառվում էր  3-5 օրինակ, ապա այսօր քարոզչության արդյունքում  պահանջարկը մեծացել է՝ ժամանակակից գրողների գրքերը տարեկան վաճառվում է  700-800 հատ:  Օրինակ Լևոն Խեչոյանի գիրքը մեկ տարվա ընթացքում ունեցել  է  1500 գնորդ:  Այն որ  ժամանակակից գրողի ստեղծագործությունների նկատմամբ փոխվել է վերաբերմունքը, դրա ապացույցն էլ  հրատարակիչների  կողմից նրանց ստեղծագործությունները տպագրելու շահագրգռվածությունն է: Մեծ պահանջարկ ունեցող գիրքը լույս է ընծայվում  հենց հրատարակչի աջակցությամբ:

«Դեպքեր կան, որ տարբեր հրատարակիչներ իրար հետ մրցում են, որ տպեն  այսինչ հեղինակին: Այսօր Հայաստանում գիրք տպելու խնդիր չունի Գուրգեն Խանջյանը, որովհետև նրա ցանկացած գիրք լավ է վաճառվել: Տարեկան 200-300: Հայաստանում պահանջված գրող է Արամ Պաչյանը, որի գրքերը վաճառվում են մեզ համար շատ բարձր տպաքանակներով: Հրաչյա Սարիբեկյանի «Երկվորյակների արևը» վեպն է ունեցել երկու տպագրություն»:

«Անտարես» հրատարակչության գլխավոր խմբագիրը նաև  մատնանշեց ժամանակակից գրականության մյուս ձեռքբերումը: Այն է՝  մեր հեղինակներին դրսի  հրատարակիչներին ներկայացնելն  ու նրանց  գործերն  այնտեղ հրատարակելը: Օրինակ Գուրգեն Խանջյանի  «Ենոքի աչքը» վեպը  տպագրվել է Միացյալ Նահանգներում, Հովհաննես Թեքգյոզյանի «Փախչող քաղաքը» տպագրվել է թուրքերեն, այժմ էլ լույս է ընծայվում Կանադայում: Արամ Պաչյանի «Ռոբինզոն» ժողովածուն տպագրվել է Ուկրաինայում 2000 տպաքանակով, որն էլ սպառվել է 4 ամսվա ընթացքում: Հիմա էլ  Վրաստանն է հետաքրքված մեր արձակով, ասում է  գրականագետն ու  ավելացնում, քարոզչության արդյունքում այսօր  հայ գրականությունը համընթաց քայլում  է եվրոպական գրականության միտումներին:

Back to top button