Վայոց Ձորի մարզի Շատին գյուղի բնակիչ Կարլեն Գեղամյանը կարոտը հոգում պահած սպասում է որդու վերադարձին: Թեև 23 տարի է անցել, սակայն աչքը չի կտրում իրենց ճանապարհով անցնող մեքենաներից, սպասումով, որ որդուն կտեսնի: Երվանդ Գեղամյանը 1993 թվականի սեպտեմբերի 4-ին շրջափակման մեջ է ընկել Կուբաթլուի տարածքում և անհետ կորել:
Արցախյան պատերազմում կորցրած որդու կարոտն է, որ սպիացել է Կարլեն Գեղամյանի հոգում, բայց չի մեռել: Չի մեռել նաև որդու վերադարձի հույսը: Վայոց Ձորի մարզի Շատին գյուղում է ապրում անհետ կորած ազատամարտիկ Երվանդ Գեղամյանի հայրը: Չորս տղա ունի, բոլորն էլ իրենց պարտքը կատարել են հայրենիքի նկատմամբ: Նա որդու մասին միշտ ներկա ժամանակով է խոսում. «Երվանդս կազմվածքով թիկնեղ է ու համբերատար, բնավորությամբ հորս է քաշել, անվախությամբ՝ ինձ», ասում է Կարլեն Գեղամյանը:
Որդու կարոտն այժմ թոռնուհուց է ստանում: Էսթերը Ստեփանակերտի պետական համալսարանի ուսանողուհի է: Երվանդի կինը՝ Ռուզաննան Ստեփանակերտից է, ծանոթացել են ուսանողական տարիներին և ամուսնացել:
Անհետ կորելուց հետո Ռուզաննան աղջկա հետ տեղափոխվել է Արցախ: Ամռանը Կարլեն Գեղամյանը սիրով է սպասում թոռնուհուն, թեև տան պայմաններն անհարմարավետ են, տունը կիսակառույց, սակայն ջերմությամբ ու սիրով է ընդունում և ճանապարհում հարազատներին: Անհայտ կորած ազատամարտիկ Երվանդ Գեղամյանի հայրը նշում է, որ որևէ պետական աջակցություն չի ստացել, միայն կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեն է օգնության ձեռք մեկնել կիսասկառույց տան տանիքի նորոգման գործում: «Անհետ կորածի ստատուսի վերաբերյալ ոչ տեղեկանք ունեմ, ոչ էլ՝պետաության կողմից որևէ աջակցություն մինչև այսօր: Միայն կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեն է տվել 3 մլն դրամ, այն էլ հազիվ շինանյութի գումար»:
2011թվականից կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի հայաստանյան պատվիրակությունը ծրագրել և իրականացնում է հակամարտության հետևանքով անհետ կորածների ընտանիքների սոցիալական աջակցության ծրագիր, որով գնահատվում են կարիքներն ու տրամադրվում անտոկոս վարկ կամ դրամաշնորհ: Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի Հայաստան պատվիրակության հաղորդակցման ծրագրերի ղեկավար Զառա Ամատունին նշեց, որ մինչև օրս աջակցել են 75 ընտանիքի, վերադարձվող գումարները ուղղվում են մեկ այլ ընտանիքի կարիքներին:
Կարլեն Գեղամյանի կիսակառույց շենքի տանիքի խնդիրը լուծվեց, սակայն իրենք ապրում են ցեմենտե հատակի վրա, որտեղ վերջերս լույս աշխարհ է եկել կրտսեր որդու 3-րդ աղջիկը: Կիասնկուղային, կիասլուսավոր տանն ապրում է երեք մանկապարտեզահասակ երեխա: Նրանք մեծանում են Եղեգիս գետի ափին: Կարլեն Գեղամյանը 52 տարվա մանկավարժական աշխատանքի ստաժ ունի, հիմա չի աշխատում, սակայն մատաղ սերնդի հետ անվճար պարապում է նաև տանը, զբաղվում կենցաղային գործերով, բայց չի դադարել սպասել որդուն, հույս ունի, որ վերադառնալու է:
