
Անի Զէյթունցեան
Ռատիօ Լուր
Ամերիկայի հայկական թանգարանի և գրադարանի տնօրէն Պերճ Չէքիճեանը մեր բացառիկ հարցազրոյցի հիւրն է:
Պօսթոնի հայ համայնքը Ամերիկայի առաջին հայ համայնքն է, որ հիմնուած է 1890-ական թուականներուն: Այնտեղ ցեսասպանութենէն առաջ և ցեղասպանութենէն վերջ հայ ժողովուրդը սկսած է հաստատուիլ Ուօրըթաուն քաղաքին մէջ , որ ճանչցուած է ամէնէն հայաշատ քաղաք Մեսեչուսէցի նահանգին մէջ:
Այդ ժողովուրդը իրենց հետ բերած են հայկական մշակոյթը և հայերը այնտեղ հաստատած են տարբեր կազմակերպութիւններ։ Նաև ունեցած են «Հայրենիք» և «Պայքար» թերթերը:
Իսկ 1971-ին մի քանի հայ մտաւորականներ յաջողած են հիմնել թանգարանն ու գրադարանը՝ հաւաքելով իրենց ծնողներուն բերած գիրքերն ու իրերը: Զոյգ թերթերուն մէջ ծանուցում դրուած էր, որ մենք գիրք կը հաւաքենք . այս յայտարարութենէն վերջ մարդիկ սկսան բերել գիրքեր, իսկ հիմա մենք ունինք մօտ 60 հազար գիրք հայկական նիւթերու մասին:
Այդ կեդրոնին մէջ տեղի կունենայ զանազան ձեռնարկներ Արամ Սաթեանի միջոցաւ հայաստանցի երաժիշտները կը ներկայացնենք հայ գաղութին, որուն հովանաւորը կ՛ըլայ Նիւ Եորքէն «Տատուրեան» անունով հիմնադրամը:
Պերճ Չէքիճեան ծնած է Երուսաղէմի մէջ և վարած է ուսուցչութեան ասպարէզը 60-ականներուն, Թարգմանչաց և Ժառանագաւորաց վարժարաններուն մէջ։ Անոր աշակերտած են Երուսաղէմի Նուրհան պատրիաիքը, Վատիկանի Խաժակ սրբազանը, ինչպէս նաև Ուաշինկթընի Վիգէն սրբազանը:
Իսկ Պօսթոնի մէջ զրուցակիցս և իր տիկինը 38 տարիներ առաջ հիմնած են դպրոց մը, որ կը գործէ մինչ օրս, անոնք կը դասաւանդեն հայերէն լեզու հայ և օտար չափահասներուն:
Պերճ Չէքիճեան կը խոստովանի իր առանց նախապայմանի սիրոյ մասին հայրենիքին հանդէպ։ Ան նկատել տուաւ Թաւշեայ Յեղափոխութեան գործնական փոփոխութիւններուն մասին Հայաստանի մէջ ու տուաւ օրինակներ Երևանի մէջ ապրող մարդոց կեանքէն ։ «Թաւշեայ Յեղափոխութիւնը իսկապէս մեզի սփիւռքի մէջ շատ լաւ տպաւորած է»,-ըսաւ Չէքիճեան։
Հայաստան գալու ճամբուն ան այցելած էր Փորթուկալի Կիւլպէնկեան թանգարանը և ապա Երուսաղէմ: «Բայց երբ կը հասնիմ Երևան, այստեղ տարբեր կը զգամ , այստեղ կը վերանորոգուիմ, այստեղ ամէնէն ապահով քաղաքն է»,- արտայայտուեցաւ զրուցակիցս:
Մեր հարցազրոյցի աւարտին ան շեշտեց և խօսքը ուղղեց մեր թղթակիցներուն, որ մեզ երբևէ սփիւռքահայերուս թրքահայ չկոչեն, այլ արևմտահայ և կամ կիլիկիահայ, իսկ մեր ղեկավարները, ըլլայ Հայաստանի կամ Արցախի, մեծ պետութիւններուն հետ բարի յարաբերութիւններ վարելու համար երբէք Հայոց Ցեղասպանութեան ճանաչումը և մեր հերոսներու արիւնով շաղուած մեր հողերը երբէք չզիջին թշնամուն։




