ԿարևորՀասարակություն

Տղամարդու մասնագիտություն կամ ինչպես Գայանեն դարձավ կոշկակար

Կարեն Ղազարյան
«Ռադիոլուր»

Զարմանքն ու թերահավատությունն առաջին զգացումներն են, որ ունենում են մարդիկ, երբ առաջին անգամ հանդիպում են, այսպես ասած, «տղամարդու գործով» զբաղվող կնոջ:  

Աջափնյակում գտնվող կոշիկի նորոգման կրպակի սեփականատերը Գայանե Ղամբարյանն է: Երեւանի միակ կին կոշկակարը վաղուց է կոտրել «տղամարդու գործ» ասվածի կարծրատիպը՝ ամուսնու մահվանից հետո շարունակելով վարպետ ամուսնու գործը: Երեք երեխաների հոգսն իր ուսերին էր: Հիմա արդեն հինգ թոռ ունի։ Անտրտունջ էլ համատեղում է տնային տնտեսուհու, ընտանիքի կերակրողի, մոր եւ տատիկի  պարտականությունները։

Տիկին Գայանեն ասում է, որ ամուսնու մահից հետո դժվար էր, թիկունքին ուժի պակասությունն զգացվում էր, բայց՝  հայ կինը միշտ էլ ուժեղ է եղել, ամեն իրավիճակում իր ուսերին կարողացել է կրել ընտանիքի հիմնական հոգսերը:

Դա պարտավորված էր անել նաեւ ինքը. փորձեց ու հաջողեց: Հպարտությամբ կրած բոլոր դժվարությունները հիմա անցյալում են: Հիմա արդեն թաղամասում այս անկյունը դարձել է սովորական առօրյայի մասնիկ, եւ զարմանքն էլ փոխարկվել տիկին Գայանեի հանդեպ հարգանքի եւ սիրո: Շրջապատում վաղուց են գնահատել նրան՝ տիկին Գայանեն թեթև ու մաքուր ձեռք ունի, պատվերներն էլ երբեք չի ուշացնում: Անհրաժեշտության դեպքում՝ շրջապատում եւ ոչ միայն, բոլորն են շտապում նրա մոտ:

Կոշկակարի կրպակի դուռը Գայանե Ղամբարյանն իր ամուսնու մահից հետո տարիներ առաջ  կրկին բացելով՝ սկզբում հաճախ է նկատել, որ կրպակ հաճախողների զարմանքը շատ-շատ էր:

Կոշկարարի արհեստն էլ հենց ամուսնուց էր սովորել տիկին Գայանեն: Պատմում է, թե ինչը ստիպեց՝ մտնելու այս արհեստի նրբությունների մեջ:

Ամառվա շոգն էլ տիկին Գայանեին չի խանգարում, որ գրեթե ամեն օր իր սահմանած աշխատանքային ժամերին հաճախորդներ ընդունի, կոշիկներ նորոգի՝ գոհացնելով անգամ ամենախստապահանջներին: Տիկին Գայանեն ունի հստակ աշխատանքային ժամեր ու այդ ընթացքում ընդմիջում էլ է անում: Ընդմիջման ժամերին էլ ընկերուհիների հետ սուրճ են խմում:

Դե պարզ է, սա էլ այն ժամն է, երբ ունենում է իր հստակ օրակարգը. օրվա նորություներն ու անցուդարձերը պետք է քննարկել:

Տիկին Գայանեն ցույց է տալիս իր կոշտացած ձեռքերը: Նկատենք՝ կոշտացած, բայց նույնքան կանացի-մայրական՝ մոր ձեռքերը: Կնոջ համար այս գործն, անշուշտ, հեշտ չէ՝ ասում է տիկին Գայանեն ու խորը շունչ քաշելով հավելում՝ մանավանդ այն դեպքում, երբ ոչ հանգստյան օր ունես ու ոչ էլ արձակուրդ:

Բայց գործը, իր բոլոր դժվարություններով հանդերձ, իր ամենամեծ դրական կողմն էլ ունի, որը տիկին Գայանեն ամենաշատն է գնահատում: Դու ես ու քո աշխատանքը, ոչ գործատուից ես կախված, ոչ ուրիշի ձեռքին ես նայում՝ հպարտությամբ ասաց Տիկին Գայանեն: Դա ամենամեծ երջանկությունն է, որ կարող ես վայելել այս գործում՝ հավելեց: Դա էլ հենց գլխավոր խթանն է, որ տիկին Գայանեին թույլ չի տվել այլ աշխատանք գտնելու:

Շրջապատում Տիկին Գայանեին շատ լավ են ճանաչում ու հարգում: Հաճախորդների պակաս էլ չունի:

Ոմանք առաջին անգամ են գալիս նրա մոտ, իսկ շատերը՝ առաջին անգամից հետո՝ մշտապես:

Դա հոմ պատահականությու՞ն չէ  – լավ արհեստավորի մոտ, իր գործը բարեխղճորեն կատարողի մոտ, անշուշտ, կվերադառնաս միշտ էլ՝ երբ դրա անհրաժեշտությունն է ծագում: Առավել եւս՝ երբ մի անգամ արդեն իսկ տեսած ես լինում, թե ինչպե՞ս են նրա մատների զորությամբ երկրորդ ծնունդ առնում կոշիկներդ, որոնցից, ուր որ է հրաժարվելու էիր: Բայց, տիկին Գայանեին հաճախորդները գնահատում են նաեւ, գուցե եւ՝ առաջին հերթին, մարդկային մի շարք այլ առանձնահատկությունների համար:     

Կարծում եմ՝ հասկանալի է, թե կոշիկների այդ վերածնունդն ինչ կարեւորություն ունի, հատկապես՝ ձմռանը, երբ սրտի վախով ես ծանոթանում կոմունալ վճարումներիդ մասին հերթական ծանուցումներին: Հենց հատկապես ձմռանն էլ տիկին Գայանեն հաճախորդների պակաս ընդհանրապես չի ունենում: Այդ շրջանում օրական մոտավորապես 10 զույգ կոշիկ վերանորոգում է՝ տեղեկացրեց: Ծառայությունների գներն էլ փորձում է կայուն պահել՝ թեպետ, գրեթե, ամեն ինչ օրեցօր թանկանում է: Այս դեպքում էլ՝ խիղճը թույլ չի տալիս, որ ինքը նույնպես իր հաճախորդների համար կոշիկի վերանորոգման գին բարձրացնի.    

Աշխատանքից տիկին Գայանեն հոգնել է, բայց՝ շարունակում է աշխատել, որովհետեւ շատ է սիրում թոռներին ու իրեն շատ ավելի լավ է զգում, երբ հենց իր աշխատած գումարներով թոռների համար ինչ-որ բան է գնում: Դա երջանկության գաղտնիքներից մեկն է:  

Back to top button