Հասարակություն

Սիրիահայ ընտանիքը հայրենիքում ապրուստի խնդիր ունի

satikisahakyan

Սիրիական պատերազմի հետևանքով 2014 թվականի հոկտեմբեր ամսից  Հալեպ քաղաքից Հայաստան է ներգաղթել  28+ ամյա Սիլվա Հանյանի ընտանիքը: Ժամանակավորապես ապաստանել են Արմավիրի մարզի Պտղունք գյուղում: Յոթ հոգանոց ընտանիքում երկու ծեր ու մեկ անչափահաս երեխա է ապրում:  Ապրելու դժվարություններ ունեն, կարիքն էլ ստիպել է համակերպվել պայմաններին։

 

28-ամյա Սիլվա Հանյանը ծննդավայրում կարի ագրեգատային  արտադրամասում է աշխատել, ամուսինն էլ առք ու վաճառքով զբաղվել: 2014թ հոկտեմբեր ամսից ներգաղթելով հայրենիք օր-օրի  նրանց ապրելու դժվարություններն ավելացել  են: Ամուսինը ներկայում մի սիրիահայի մոտ բանվորություն է անում, Սիլվան էլ  փորձել է աշխատանք գտնել իր մասնագիտությամբ, սակայն ցածր վարձատրության պատճառով հրաժարվել է այդ գործից։

«Այստեղ կտորի վրա են հաշվարկում,  հաշվի չեն առնում, որ ես մաքուր գործ եմ անում և ավել կտոր եմ տալիս։ Հալեպում այդպես չէր, մեկ կտորը 10 դրամ, 20 դրամ, է։ Ամսական անում է 20 հազար դրամը՝  տրանսպորտի փող է»։

Մասնագիտական կարողությունները տանն օգտագործելու նպատակով Կարմիր խաչից ստացել է կարի 2 մեքենա՝ մաքրակարող և ուղիղ կարող: Սիլվան նշեց, որ առանձին չի կարող աշխատել, քանի որ կտորները ձևելու հմտություն չունի: Չորս տարեկան  մեկ  երեխա ունի, կենցաղային խնդիրների պատճառով երկրորդ երեխայի մասին չի մտածում: Իր  ընտանիքում  ապրում են նաև ծնողներն ու երկու եղբայրը: Եղբայրները  ավտոմեքենաներ նորոգելու արհետս ունեն, ուրիշի արհեստանոցում են աշխատում հիմա, բայց երկար ժամանակ գործ չեն ունեցել:

Նրանց բնակարանի վարձը գրեթե  15 ամիս հոգացել է ՄԱԿ-ի Փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի կողմից ֆինանսավորվող «Առաքելություն Արևելք» հասարակական կազմակերպությունը: Այժմ ժամանակավորապես անվճար ապրում են մի սիրիահայի սեփական տանը:  Ասաց, որ Հայաստանում ապրելը դժվար է:

Սիրիահայերին  երբեմն մարդասիրական օգնության ձեռք  են մեկնում բարեգործական հիմնադրամները: Օրերս «Արմենիան  Լայթ Հաուս» բարեգործական  հիմնադրամը նրա ընտանիքին  հատկացրեց հագուստ և կենցաղային իրեր, պարենային օգնություն են ստացել  Հայ բարեգործական ընդհանուր միությունից և Կարմիր խաչից:

Պատերազմը շատ բան փոխեց նրանց կյանքում, պատերազմի վախը դեռ չի անցել, ռումբերի պայթյունն էլ՝ ականջներում է:Հայրենիքում կրելով դժվարություններ՝ Սիլվա Հանյանը դժվարացավ  նաև պատասխանել՝ ցանկանո՞ւմ է վերադառնալ ծննդավայր Սիրիա, Հալեպ։ «Մենք հիշատակներ ունենք այնտեղ, տուն, ապրուստ, բայց հայրենիքում ես ինձ ավելի լավ եմ զգում, որովհետև սա իմ մայր հողն է, հայրենիքս»,- ասում է։

Back to top button