15 րոպեն քիչ է

Հրաշալիից՝ հրաշալի․ մարդն ու դրամատուրգը․ «15 րոպեն քիչ է»

-Ռուբի՛կ ջան, խոսքն ինձ ես տալիս, որովհետև նրա հետ նո՞ւյն թվականի ծնված ենք,- կատակում է Մարտին Վարդազարյանը։

Նա ծնվել է 1938 թվականին, ճիշտ այն տարում, երբ Մարտին Վարդազարյանը, հոկտեմբերի 7-ին այն ժամանակ Թիֆլիսում։ Ինքն էլ տաղանդավոր, հայրն էլ՝ դերասան Գևորգ Աշուղյանը։

-1963 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը,- շարունակում է մաեստրո Մարտին Վարդազարյանը։

-Իսկ հետո,- ավելացնում է Ռուբեն Մաթևոսյանը,- կարծեմ մինչև 1975 թվականը (1963-1975 թվականներին) աշխատել է Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում։

Սունդուկյանի թատրոնը մինչև հյուրախաղերի կգնար, նա Ամանորի մի ներկայացում էր գրել՝ Ռիչարդսոնի «Մեծ անտառի զավակները», «երաժշտությունն էլ՝ ես», ասում է Մարտին Վարդազրյանը։

«15 րոպեն քիչ է», բայց այս ընթացքում մաեստրոներ Ռուբեն Մաթևոսյանն ու Մարտին Վարդազարյանը հասցնում են խոսել հայ ամենատաղանդավոր դրամատուրգներից մեկի՝ Հրաչյա Աշուղյանի մասին։

Ցուցադրել ավելի
Back to top button