Դասական երաժշտությունը և մենք

Վլադիմիր Սպիվակով՝ ջութակահար, դիրիժոր, մեկենաս․ «Դասական երաժշտությունը և մենք»


Ջութակահար, դիրիժոր, մեկենաս, մարդ՝ ով գիտի, թե որն է գոյության իմաստը, գիտի նաև, թե երաժշտությունը ինչ մեծ դեր կարող է խաղալ հասարակության կյանքում:

«Մենք սովորել ենք, տեսնում ենք, որ արվեստն արտացոլում է կյանքը, բայց չպետք է մոռանանք նաև, որ արվեստը պետք է փոխի այն դեպի լավը»:

«Անտարբերությունը սարսափելի մեղք է: Երբ տալիս ես, դու նույնպես ձեռք ես բերում. ավելանում է լավ զգացողության, ներքին ներդաշնակության մի մասնիկ։ Այդ ժամանակ ա՛յլ կերպ ես նայում աշխարհին»:

Միջազգային և պետական մրցանակներ ու շքանշաններ, պարգևներ ու կոչումներ: Սակայն Սպիվակովի համար կյանքում ամենակարևորը երաժշտությունն է ու բարեգործությունը, և այդ երկուսը երաժշտի կյանքում միահյուսված են:

«Ըստ էության, ես երջանիկ եմ և լիարժեք կյանքով ապրում եմ, երբ բեմի վրա եմ՝ երաժշտության այդ հորձանուտի մեջ, երբ ուրիշ ոչինչ ինձ համար գոյություն չունի։ Այդ պահին եթե նույնիսկ ոտքս պոկեն, ես ոչինչ չեմ զգա»։

Ցուցադրել ավելի
Back to top button