Հրամանը՝ ապրել

Բժիշկը, կռիվը, դդումն ու եգիպտացորենը․ «Հրամանը՝ ապրել»

Հովսեփ Հովհաննիսյանը չի կարող մոռանալ, թե ինչպես վերջին պատերազմի ժամանակ փրկեց այն զինվորի կյանքը, որին դիահերձարանից էին բերել՝ կարծելով, թե մահացել է։ Վանաձորի բժշկակական կենտրոնի անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգը կամավորագրվել ու մեկնել էր Արցախ:

Հուզիչ, անհավատալի դրվագներ պատերազմում շատ են. բժիշկը լացելու առիթներ բազմիցս է ունեցել: Դեպք է հիշում, երբ ութ օր անտառում մնացած զինվորը՝ ջրազրկված, արյան վարակմամբ հայտնվել է իրենց մոտ ու փրկվել:

Բժշկի հիշողությունից չի ջնջվում այն դրվագը, երբ ապաստարանում անհրաժեշտ օգնություն ցույց տալուց հետո հեռանում էին։ Մեքենան տեղից շարժվել էր, երբ մի կին գոռալով մոտեցել է իրենց։ Կարծել են, թե կրկին օգնության կարիք կա, այնինչ պարզվել է, որ անգամ կռվի թեժ պահին արցախցին չի մոռացել, որ կարելի է եփած եգիպտացորեն ու բռնի՝ դդում դնել հյուրերի հետ, որ ճանապարհին քաղցած չմնան:

Ցուցադրել ավելի
Back to top button