ԿարևորՀասարակություն

Ծովեզերքը շատ կը կարօտնամ, բայց Հայաստանը իմ տեղս է․ Վիգէն Աւէտեան

«Այնքան սիրեցի, որ մէկ ամսուան ծրագիրը վերջանալէն ետք, քիչ մըն ալ պիտի մնամ ըսի»,- կը պատմէ Վիգէն Աւէտեան, որ 20 տարի առաջ «Երկիր Մշակոյթ» ծրագիրով կու գայ Հայաստան եւ այլեւս չուզեր վերադառնալ։ Ան Երեւանի մէջ յայտնի մերսումի մասնագէտ է ընկճախտի դէմ,  Stress release massaging։

Մեր հիւրը ծնած է Պէյրութ ապա անցած է Պոլիս, Լոնտոն եւ Ամերիկա։ 1989-ին շրջանաւարտ եղած է Լոս Անճլըսի Ֆէրահեան high school-էն։ 2001-ին առաջին անգամ ըլլալով կը ժամանէ Հայաստան, «Այդ օրերուն համահայկական խաղերը կային, նաեւ Հռոմի Պապը պիտի գար Հայաստան, թաքսիի վարորդը ըսաւ, տեղ պիտի չի գտնես, արի իմ տունս․․. գացի եւ պատկերացուր 8 ամիս մնացի իրենց տունը»,-լայն ժպիտով կը պատմէ Վիգէն աւելցնելով, որ աշխարհի ոչ մէկ տեղ չկայ այստեղի ջերմութիւնը։

Վիգէնի հայրը չէր ուզած, որ Վիգէնն ու քոյրը Պոլիս մնային, քանի որ անոնք սկսած էին թրքերէն խօսիլ, եւ այդ պատճառով կը տեղափոխուին Լոնտոն եւ ատկէ ալ Միացեալ Նահանգներ։

«Ամերիկայէն այստեղ տեղափոխուիլը շատ դժուար էր, ընտանիքէն, ընկերներէն բաժնուիլը, ծովեզերքը շատ կը կարօտնամ»,-կ՛ըսէ Վիգէն  շարունակելով խօսքը․

«Հայաստանը իմ տեղս է, երբոր եկայ այստեղ գամուեցայ, ես հայ եմ զգացի, հոս կորսուած չեմ, Ամերիկայի մէջ չես զգար քու հայութիւնդ»։

Ան հայրենիքի մէջ ընտանիք կը կազմէ եւ կ՛ունենայ երկու դուստրեր։

Մայրը Ամերիկայի մէջ յայտնի մերսումի մասնագէտ էր, Վիգէն 9 տարեկանին մօրմէն սորվածը կը փորձէր ընկերներուն վրայ, եւ այն ատեն կը զգայ, որ ինք ունի  յատկութիւնը, լաւ մասսաժիստ դառնալու։

2001-ին Հայաստանի մէջ դժուար էր իրագործել իր ասպարէզը, բայց համբերութեամբ կամաց կամաց կ՛ունեցայ իր յաճախորդները։ Վիգէն կ՛ըլլայ առաջին մերսման աթոռի տարածողը Հայաստանի մէջ, ան հիմա «Իրական ցաւդ տանողն է», հիւմորով եւ բարձր խնդուքով կը պատմէ մեր հիւրը։

Ըստ Վիգէնի՝ Հայաստան ապրելու համար համբերել պէտք է, «Շատերը երբոր գան հոս 1-2 շաբաթով, կը նմանի երբ խնձորը մէկ խածով չես կշտանար, պէտք է ամբողջ խնձորը ուտես․․․ինչքան մնացի այնքան աւելի սիրեցի․․․»։

Ան այս խօսքերով յորդորեց սփիւռքահայ երիտասարդները․ «Կը խոստանամ ձեզի, երբ գաք Հայաստան պիտի տեսնէք, որ Հայաստանը այնքան լաւ տեղ է, որ ետ դարձին պիտի նեղուիք»։

Back to top button