Հասարակություն

«Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին» օրենքի նոր նախագիծը՝ ամենաքիչ քննարկվածներից է


Լրագրողական կազմակերպությունները կրկին արձանագրում են, որ ոլորտի օրենսդրությունը մշակվում է առանց իրենց մասնակցություն: Երևանի մամուլի ակումբի ու Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի նախագահներն  այսօր անդրադարձել են  «Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին» օրենքի նախագծին: Կառավարությունն այն արդեն հաստատել է,  բայց խորհրդարան նախագիծը դեռ չի հասել:

Գլխավոր խնդիրը  օրենքի կարգավորումները փոփոխված Սահմանադրությանը  համապատասխանեցնելն  է: Լրագրողական կազմակերպությունները, սակայն,  կարծում են, որ նախագիծը պետք է փորձեր լուծում տալ նաև խնդրահարույց հարցերին: Արդարադատության նախարարությունից հորդորում են ՝ սեփական ծուլությունը այլոց վրա չբարդել:

 

e-draft.am կայքում, որտեղ հրապարակվում են քննարկման փուլում գտնվող իրավական ակտերը,  «Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին» օրենքի նոր նախագիծն ամենաքիչ քննարկվածների կամ ըստ էության չքննարկվածների   թվում է: Նախագծի նկատմամբ  վերաբերմունքը կողմ  կամ դեմ քվեարկությամբ  արտահայտողներ չկան, դատարկ է նաև առաջարկությունների համար նախատեսված հատվածը:  Սա կառավարության  հիմնական փաստարկն է ՝ ուղղված   լրագրողական այն կազմակերպություններին, որոնք դժգոհոււմ են  հանրային անբավարար մասնակցությունից:

«Այդ կայքում նախագծի տեղադրելն ամենևին էլ բավարար պայման չէր համարելու համար, թե օրինագիծը հանրային քննակում է անցել: Խնդիրը սակայն, միայն այդ քննարկումը չէ»:

Հարցը նաև լրագրողական կազմակերպությունների կոնցեպտուալ առարկություններն են՝ ասում է Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի նախագահ Աշոտ Մելիքյանը: Նրա տպավորությամբ՝ «Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին»  նոր օրինագծում մեկտեղվել  են  վերջին 7 տարվա ընթացքում օրենքում կատարված տարբեր փոփոխությունները՝ իրենց թերություններով,   իսկ համակարգային խնդիրները մնացել են քննարկումից դուրս:  Դրանցից մեկը, օրինակ, արդեն 1.6 տարի  թվային հեռարձակման անցած ոլորտում մասնավոր  մուլտիպլեքսների բացակայությունն է:

«Որովհետև օրենքում  այնպիսի  պայմաններ են դրված` ամբողջ երկրի տարածքի ընդգրկում, մեծ տուրքեր, սեփական ենթակառուցվախքներ,  որ ոչ մի ՓՄՁ-ն չի կարողանալու մասնակցել, միայն խոշոր բիզնեսին է առաջնահերթություն տրվելու։ Այդ է պատճառը, որ  մասնավոր մուլտիպլեքսի երկու մրցույթ է հայտարարվել, սակայն որևէ մասնակից չի եղել»։

Երևանի մամուլի ակումբի նախագահ Բորիս Նավասրադյանն էլ օրենքի դրույթների տողատակերում երկու մոտեցում է տեսնում:

«Առաջինը ՝ մեզ պետք չէ ավելին, քան մեկ հեռուստաընկերությունը  մարզերում: Երկորոդ ՝ մենք աղքատ երկիր ենք, և  այստեղ չկա այն շուկան, որը կարող է ապահովել բազմաթիվ հեռուստաընկերությունների գորյությունը, ուստի ցանկալի է, որ դրանց թիվը կրճատվի»:

Նախագծին կցված հիմնավորման մեջ նշվում է, որ նոր օրենքը գալիս է փոխարինելու դեռևս 2000-ին ընդունված և արդեն լարմշակման  կարիք ունեցող օրենքին:  Այն, ըստ հեղինակների, հստակեցնում է կարգավորումները, առավել  տրամաբանորեն  է կարգավորում  հեռուստա­ընկե­րու­թ­յուն­նե­րի և ռադիոընկերություն­նե­րի պարտականությունները:

Գլխավոր խնդիրը ոլորտի կարգավորումները Սահմանադրությանը համապատասխանեցնելն է: Նախագիծը մշակել է արդարադատության նախարարության Օրենս­դրու­թ­յան զարգացման և իրավական հետազոտու­թյուն­նե­րի կենտրոնը:

Մասնավորապես, ոլորտի կարգավորումն իրականացնող հիմնական մարմինը ՝ Հեռուստատեսության և ռադիոյի հանձնաժողովը, այն ի դեպ արդեն չի ունենա ազգային բաղադրիչը, կձևավորվի փոփոխված Սահմանադրությից բխող նոր կարգով: Հանձնաժողովի 7 անդամներին  կընտրի  Ազգային ժողովը, վեց տարի ժամկետով:

Back to top button