ԿարևորՀասարակություն

Տեսախցիկների տեղադրել հանո՞ւն, թե՞ ընդդեմ իրավունքների


Ժպտա՞լ, թե՞ չժպտալ տեսախցիկներին կամ ընդհանրապես՝ ինչպե՞ս վերաբերվել դրանց: Կառավարությունն ասում է ՝ տեսանկարահանող սարքերի տեղադրումը կարող է օգնել իրավապահներին հանցագործությունները բացահայտելիս ու հասարակական կարգը պահպանելիս: Ընդդիմությունը երաշխիքներ է պահանջում, որ տեսախցիկներն այլ նպատակներով չեն օգտագործվի:

Խորհրդարանն այսօր քննարկել ու առաջին ընթերցմամբ  ընդունել  է «Ոստիկանության մասին» օրենքում փոփոխություններ նախատեսող օրինագիծը:  Կառավարությունն այն համարել է անհետաձգելի:

Հանցագործությունները կանխելիս կամ բացահայտելիս,  հասարակական կարգը պահպանելիս` ոստիկանությունը կարող է օգտագործել տեսանկարահանող միջոցներ. հանրային վայրերում  այդ մասին նախազգուշացում հրապարակելով, իսկ  մասնավոր վայրում՝  սեփականատիրոջ հետ  պայմանագրային համաձայնության գալով:  Այս փոփոխությունը կառավարությունն առաջարկում է   ամրագրել «Ոստիկանության մասին» օրենքում:

«Տեսականորեն չի բացառվում, որ ՀՀ յուրաքանչյուր քաղաքական գործչի, քաղաքացիական և քաղաքական ակտիվիստի դիմացի հարևանի հետ կարող են պայմանագիր կնքել և ամբողջ տունը կամ գրասենյակը տեսանկարահանել»:

«Անկեղծ ասած՝ ես չեմ կարծում , որ այնպես է , ինչպես դուք ասացիք: Ինչ ասել է ամեն հարևանի տանը տեսախցիկ տեղադրել»:

Ոստիկանության պետի տեղակալ Վարդան Եղիազարյանը քննարկման ողջ ընթացքում ոչ միայն Նիկոլ Փաշինյանին, այլև ընդդիմադիր մյուս  պատգամավորներին  փորձում էր բացատրել, որ առաջարկվող փոփոխությունն այնքան վտանագավոր չէ, որքան թվում է: Ոստիկանությունն այսօր էլ օպերատիվ նկատառումներով  տեսանկարահանումներ անելու հնարավորություն ունի, բայց մարդու մասնավոր կյանքի սահմանադրական անձեռնմխելիությունը չխախտելու սահմանը նուրբ է  ու  կառավարությունը փորձում է հստակեցնել  հստակեցնել տեսանկարահանումն իրականացնելու  կարգն ու պայմանները: Նպատակը հանցագործությունները կանխելուն  կամ բացահայտել ուն նպաստելն  է, ոստիկանության  գործողություններն ավելի օրիանական դարձնելը:   Ընդդիմությունը կասկածներ ունի:

Նաիրա Զոհրաբյան. «Իրավունք ունենք կասկածելու, կառավարության հարգարժան ներկայացուցիչ, որ ներկայացված օրինագիծը ենթատեքստում բազմաթիվ այլ դրդապատճառներ է պարունակում»: 

Էդմոն Մարուքյան. «Ի՞նչ երաշխիք ունենք, որ սա չի օգտագործվի այլ նպատակներով, որ մարդու անձնական տիրույթ դրանով չեն մտնի, որ դրանով նրան շանտաժ չեն անի»:

Արտակ Զեյնալյան. «Սա մարդու իրավունքների կոպիտ միջամտություն է, կոչ եմ անում հասարակական կազմակերպություններին  ընդդիմանալ այս գաղտագողի օրենքին»:

Կոչերն այս քննարկմանը շատ էին: Եթե Արտակ Զեյնալյանի կոչն էր ուղղված էր  քաղհասարակությանը, ապա  Արարատ Զուրաբյանը կոչ-առաջարկ ուներ  հենց կառավարությանը:

«Ես առաջարկում եմ առաջին հերթին տեսախցիկներ տեղադրել ոստիկանական բաժանմունքներում, կաբինետներում, դատախազների առանձնասենյակներում։ Տեղադրեք տեսախցիկներ կառավարության բոլոր աշխատասենյակներում ու թափանցիկ դարձրեք ձեր աշխատանքը հասարակության համար»։

Օրենքով ամրագրվում է, որ  ոստիկանության ծառայողները պետք է տեսաձայնագրող և լուսանկարահանող տեխնիկական միջոցները կրեն տեսանելի ձեւով: Սա իհարկե չի վերաբերում գաղտնի միջոցառումներին, որոնց իրավունքը ևս իրավաահներն ունեն:   Նշվում է, որ տեսանյութերը կամ լուսանկարները պահպանվում են  7 օր հետո, հետո որնչացվում, բացառությամբ որոշ դեպքերի:   Օրենքում նշվում է նաև, որ  տեսանյութերը կամ լուսանկարներն այլ նպատակներով օգտագործելն, այդ թվում` հրապարակելն, արգելվում է:

Ի դեպ, կառավարությունն այս նախագիծը համարել էր անհետաձգելի:  Խորհրդարանը այսօր քննարկեց այն ու միանգամից կազմակերպեց քվեարկությունը:

«Ինչու է իշխանության համար համատարած տեսախցիկների տեղադրումը դարձել անհետաձգելի: Շատ պարզ պատճառով. որովհետև ապրիլն է գալիս»:

ԱԺ փոխնախագահը խոստովանեց, որ իշխանության մտքի թռիիչքն այնքան բարձր չէ, որքան ընդդիմադիրներինն է: Օրենքի նպատակը քաղաքական հարցերի հետ կապ չունի՝ վստահեցրեց Էդուարդ Շարմազանովը:

«Օրենքի նպատակը ոչ թե ընդդեմ քաղաքացու կամ քաղաքական գործիչների խնդիրնե լուծելն է, այլ հանուն քաղաքացու պաշտպանության հանցագործությունները կանխելն ու հասարակական կարգւ պահպանելը»:

Օրենքին կողմ քվեարկեց միայն խորհրդարանական մեծամասնությունը: Ընդդիմադիր «Ելք»-ն ու «Ծառուկյան»  խմբակցությունը դեմ քվերակեցին. կողմ էր 57, դեմ՝ 31 պատգամավոր:

Back to top button