Հասարակություն

Սահմանը պահող երեխան լավ կրթություն պետք է ստանա

Տավուշի մարզի սահմանամերձ գյուղերի երեխաները ցանկություն ունեն տեսականորեն ստացած գիտելիքները գործնականում կիրառել, սակայն դրա հանարավորությունը չունեն: Վազաշենում չկա լաբորատորիա, սարքավորումներ  ու այլ  պարագաներ, Մովսեսում`  միջոցառուիմների դահլիճ:

Դժվար պայմաններում սովորղ սահմանամերձ բնակավայրերի շրջանավարտներն այնուամենայնիվ ստանում են բարձրագույն կրթություն:

Սահմանամերձ գյուղերի դպրոցներն ուշադրության կարիք ունեն: Դպրոցների շենքերը  անմխիթար վիճակմում են, ուսուցման նպատակով  չունեն դիդակտիկ պարագաներ ու լաբորատոր սարքավորումներ: Տավուշի մարզի Վազաշեն գյուղի դպրոցում կենսաբանության, քիմիայի և ֆիզիկայի դասերն անցկացվում են առանց գործնական պարապմունքների: Կենսաբանության ուսուցչուհի Մանյակ Ստեփանյանը ասում է, որ լաբորատորիան դատարկ է:

Լաբորատոր փորձերը սովորաբար ավելի լավ են ամրապնդում  աշակերտի գիտելիքները` ավելի լավ է մեկ անգամ տեսնել, քան հարյուր անգամ  լսել կամ կարդալ: Լաբորատորիան փակվել  է դեռ երկրաշարժի ժամանակ:


Չնայած այս պայմաններին, այնուամենայնիվ դպրոցի շրջանավարտների մի մասը մասնագիտանում է քիմիայի և կենսաբանության ոլորտում:  Ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ Արայիկ Բադիրյանը նշեց, որ իր որդիներից մեկը սովորրում է բժշկական համալսարանում, մյուսը` ագրարային, որտեղ ուսուցանվող թեմաներն անմիջական կապ ունեն քիմիայի, ֆիզիկայի և կենսաբանության հետ:

Մովսես գյուղի դպրոցում չկա միջոցառումների  դահլիճ: Դպրոցի նախկին հնոցը կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի ֆինանսավորմամբ վերջերս վերնորոգվել է ու դարձել ապահով սենյակ, ինչը կարևոր նշանակություն ունի սահմանամերձ գյուղի դպրոցի համար: Դպրոցի տնօրեն Ռուզաննա Ադամյանը տեղեկացրեց, որ 60քմ տարածքի վրա հիմնված ապաստարանը նախատեսված է 139 մարդ տեղավորելու համար:  Տարածքը փոքր է, սակայն նախատեսել են դպրոցական  միջոցառումները ժամանակավորապես կազմակերպել ապաստարանում:


Մովսես գյուղի դպրոցում երեխաներն առաջին հերթին սովորում են հրաձգություն: Գյուղի երեխաները նախորդ տարում հրաձգության հանրապետական մրցումներում գրավել էր 3-րդ տեղը, իսյկ այս տարի` 4-րդ: Ունեն  մենամարտ վարժասարք, որտեղ իրենց պարապմունքներն են անցկացնում նաև հարևան գյուղերի Նորաշենի ու Չորաթանի  դպրոցականները:

Դպրոցում ավելի վաղ սովորել է 1200 աշակերտ, հիմա 116:  Աշակերտների թիվը պակասել է  տարիներ առաջ սկիզբ առած արտագաղթի պատճառով, երբ տեղացիներն ընտանիքներով դուրս են եկել հայրենիքից:  Սահմանում գտնվող գյուղից հիմա էլ են հեռանում, սակայն մնում են Հայաստանում:  Դժվարին պայմաններում կրթություն ստացող երեխաները բուհերն ավաարտելուց հետո կվերադառնան հայրենի գյուղ, դժվար է ասել, բայց  սահման պահող երեխաների ուսուցման համար անհրաժեշտ  են բավարար պայմաններ:

Back to top button