Հասարակություն

Խոսքի ազատությունը կա, բայն ուժ չունի


Լրագրողների դեմ բռնություններն առերևույթ կատարված գործողություններ են, և դրանց բացահայտումը պետք է շատ արագ արվեր՝ այսօր «Լրագրողների անվտանգությունն ու մասնագիտական գործունեության խոչընդոտները. հայաստանյան զարգացումներ» թեմայով քննարկման ժամանակ նշել է փաստաբան Արա Ղազարյանը: Իսկ «Իրավունքների պաշտպանություն առանց սահմանների» ՀԿ-ի նախագահ Հայկուհի Հարությունյանը ասում է, որ լրագրողների մասնագիտական գործունեության խոչընդոտները՝ զուգակցված նրանց դեմ բռնություններով, Հայաստանում կրում են դիտավորյալ և կազմակերպված բնույթ։

«Ֆոտոլուր» գործակալության տնօրեն Մելիք Բաղդասարյանը հիշում է՝ խորհրդային տարիներին, երբ որևէ լուր էր տպագրվում այս կամ այն պաշտոնյայի մասին, ապա արձագանքը չէր ուշանում։ Հիմա խոսքի ազատությունը կա, բայց խոսքի ուժը չկա՝ ասում է:

Իսկ իրավական առումով ի՞նչ է կատարվում լրատվական դաշտում, ի՞նչ դինամիկա է նկատվել, արդյո՞ք լրագրողների նկատմամբ իրականացվող բռնությունները շատացել են, թե՞ ոչ:

Եվ արդյո՞ք լրագրողների մասնագիտական գործունեությունը խոչընդոտած գործերի դեպքերով կան բացահայտումներ: «Իրավունքների պաշտպանություն առանց սահմանների» ՀԿ նախագահ Հայկուհի Հարությունյանն ասում է, որ 2016 թ հուլիսյան դեպքերի հետ կապված այս պահին երեք լրագրողի անհատական գործ է գրանցվել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում:

Սակայն վերջինս նշում է, որ լրագրողների նկատմամբ կատարվածը հիմնականում կրում է դիտավորյալ և համակարգված բնույթ:

«Դրանք տեղի են ունենում ոստիկանության իմացությամբ»:
Ուշագրավ է նաև այն հանգամանքը, որ հուլիսյան զարգացումներից հետո քննության ընթացքում ևս լրագրողները վկայակոչել են դեպքեր, երբ ոստիկանությունը շարունակել է իրենց նկատմամբ բռնության գործադրումը, սպառնալիքները»:

Փաստաբան Արա Ղազարյանը փաստում է, որ այսօր մենք ունենք խախտում, բայց չունենք հետևանք, ինչն արդեն ցույց է տալիս, որ կա խտրական վերաբերմունք լրագրողների նկատմամբ, որը գրավում է միջազգային ատյանների ուշադրությունը.« Լրագրողների նկատմամբ կատարված բռնություններն առերևույթ կատարված իրավախախտումներ են, և դրանց բացահայտումը շատ արագ պիտի կատարվեր: Երկու տարի ունենալ 20-ից ավելի դեպք և ունենալ 4 դատական ակտ, որը տուգանքով է ավարտվել, բայց ունենալ 15-17-ից ավելի գործեր, որ դեռ նախաքննության փուլում են և միայն մեկ կամ երկու քննչական գործողություն, բնականաբար, բավարար չէ»:
Արա Ղազարյանը սակայն նկատում է, որ մեծ բացթողում կա լրագրողական համայնքում այն առումով, որ չունեն արհմիություն, որի առկայության դեպքում աշխատանքային իրավունքները պաշտպանված կլինեին, ու կարող էին համախմբել նաև պաշտպանության միջոցները:
Եվ պատահական էր, թե ոչ՝ այս քննարկումից հետո այսօր Հատուկ քննչական կոմիտեն տարածեց հաղորդագրություն 2016- ի հուլիսյան դեպքերի ժամանակ լրագրողներից մեկ նկատմամբ բռնության գործով եւս մի քննության ավարտի մասին։ «Երևանի բնակիչ Սարգիս Սահակյանը խոչընդոտել է «1in.am» էլեկտրոնային լրատվական կայքի լրագրող-օպերատոր Դավիթ Հարությունյանի մասնագիտական օրինական գործունեությանը և կոտրել վերջինիս տեսախցիկը»,- նշված է հատուկ քննչականի տարածած հաղորդագրության մեջ։

Օրինազանցության մեջ մեղադրվողին իր արարքի համար քննիչի կողմից ներկայացվածը մեղադրանքների համար քրօրը սահմանում է մեկ հոդվածով տուգանք, երկրորդի դեպքով՝ առավելագույնը 4 տարի ազատազրկում։

Կարդացեք նաև
Close
Back to top button