Մշակույթ

Պարեք ու ազատվեք կյանքը թունավորող նման ավելորդություններից. հոգեբանի խորհուրդը


Պարի միջազգային օրը՝ պարի հոգեբանական ազդեցության մասին: Պարզվում է, որ այդ ազդեցությունը բավական մեծ է: Պարը որպես հոգեթերապևտիկ միջոց կիրառվում է աշխարհի բազմաթիվ երկրներում, Հայաստանում՝  դեռ ոչ, բայց փոխարենը մենք էլ պարել սիրող ժողովուրդ ենք ՝ անկախ գիտական ձևակերպումներից: Թեմայի շուրջ «Ռադիոլուր»-ը զրուցել է հոգեբանության դոցենտ, Խ. Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի կիրառական հոգեբանության ամբիոնի վարիչ Սամվել Խուդոյանի հետ:

«Պարե՛ք, պարեք ու ազատվեք կուտակված լարվածությունից, ագրեսիայից ու ձեր կյանքը թունավորող նման ավելորդություններից». խորհուրդը հոգեբանության դոցենտ Սամվել Խուդոյանինն է, ով ասում է. «Պարի մոգական ազդեցությանը ծանոթ էր ոչ միայն նախամարդը, այլև կենդանական աշխարհը»:

Շամանների ծիսական պարերը ինչպես լիցքավորող, այնպես էլ լիցքաթափող հատկություն ունեին: Ըստ Խուդոյանի` հետագայում պարը սկսեց ընկալվել ավելի շատ որպես գեղագիտական երևույթ, մնալով սակայն որպես լիցքաթափման լավագույն միջոցներից մեկը: 20-րդ դարի 30-ական թվականներին պարի, շարժման այս առանձնահատկությունն արժանացավ հոգեբանների ուշադրությանը: «Պարը որպես հոգեթերապևտիկ միջոց այսօր կիրառվում է աշխարհի բազմաթիվ երկրներում»,-ասում է Սամվել Խուդոյանը:

«Պարը որպես հոգեթերապևտիկ միջոց այսօր կիրառվում է ԱՄՆ-ում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, եվրոպական գրեթե բոլոր երկրներում, բայց ոչ Հայաստանում»: Նախ, ինչպես ասում է Սամվել Խուդոյանը, չկան մասնագետներ, արտ, այսինքն արվեստի թերապիան, ընդհանրապես մեզանում չափազանց քիչ է կիրառվում:

Խմբապարը օգնում է ավելի լավ հասկանալ դիմացինին, զգալ նրա ապրումները. մասնագետի բնորոշմամբ՝ տեղի է ունենում ապրումակցում:  Պարը բացահայտում է նաև ազգի հոգեբանությունը: Ըստ Սամվել Խուդոյանի՝ հայկական պարերում ընդգծված կերպով արտահայտված է հատկապես կնոջ հոգեբանությունը:

Համեստություն, զսպվածություն, հոգատարություն ու նվիրվածություն:  Հոգեբանի սուր աչքն այս ամենն արձանագրում է հայ կնոջ պարային շարժումներում:

Ցուցադրել ավելի
Կարդացեք նաև
Close
Back to top button