Քաղաքական

Քաղաքագետ.Հայաստանը գագաթնաժողովից ստացավ այն, ինչն ակնկալում էր

lusinevasilyan
Քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը կարծում է, որ  Ռիգայի գագաթնաժողովը աշխարհաքաղաքական առումով ընակալելի դարձրեց Հայաստանի դիրքորոշումը: Ամփոփելով  եվրոպական սպասված համաժողովի արդյունքները ` փորձագետն արձանագրում է, որ Հայաստանը գագաթնաժողովից ստացավ այն, ինչն ակնկալում էր. անհատական ձևաչափով Հայաստան- ԵՄ բանակցությունների մեկնարկն ըստ էության տրված է: Վերլուծաբանը չի շրջանցել նաև իրողությունը, որ ամփոփիչ հռչակագիրն անդրադարձել է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությանը, իսկ Ադրբեջանը նախ հրաժարվել է ստորագրել այն, ապա միացել է վերապահումով:

 

Այն, ինչ սպասում էինք Ռիգայի գագաթնաժողովից այսօր ունենք՝ այսպես էր գնահատել ԵՄ Արևելյան գործընկերության Ռիգայի  գագաթնաժողովի արդյունքները արտգործնախարար Էդուրադ Նալբանդյանը դրա ավարտից անմիջապես հետո: Նրա գնահատմամբ՝ Հայաստանը ոչ թե վերսկսում, այլ շարունակում է համագործակցությունը Եվամիության հետ կամ  երկամյա խորհրդատվությունների փուլից անցնում  է  բանակցությունների փուլ:

Սպասվում է, որ շուտով Եվրամիության խորհուրդը կհաստատի բանակցող թիմի մանդատը, ինչից հետո Հայաստանը բանակցություններ կսկսի՝ ուղղված Շրջանակային նոր համաձայնագրի մշակմանը:

Ռիգայի գագաթնաժողովն ամբողջականացրեց վերիջին  2 տարիների ընթացքում կատարված աշխատանքը ՝ ասում է քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը:

«Հայկական կողմը երկու տարի շարունակ, դեռևս Վիլնյուսի գագաթնաժողովից, ձգտում էր հասնել ԵՄ-ի հետ անհատական քննարկումների, այսինքն համագործակցության անհատական և ոչ թե միասնական ձևաչափի, ինչպիսին Ասոցացման համաձայնագիրն էր»:

Քաղաքական որոշման կայացումից հետո ակնկալվում է Եվրամիության խորհրդի որոշումը՝ լիազորել Եվրահանձնաժողովին և Եվրամիության արտաքին գործերի և անվտանգության հարցերով բարձր ներկայացուցչին բանակցություններ սկսել Շրջանակային համաձայնագրի շուրջ: Արդեն հայտնի է, որ  այդ համաձայնագիրը կներառի ոչ միայն քաղաքական համագործակցությունը, ինչպես ավելի վաղ էր ակնկալվում, այլ նաև կունենա տնետսական բաղադրիչ, այն սահամններում , որոնցում համագործակցությունը համատեղելի կլինի ԵԱՏՄ անդամակցությամբ Հայաստանի ստանձնած պարտավորությունների հետ:

Ամփոփելով ՝  Հրանտ Մելիք- Շահնազարյանն արձանագրում  է, որ այս համաժողովից հետո Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքորոշումն ավելի  ընկալելի դարձավ կամ Հայաստանը կարողացավ  հիմնավորել իր ընտրության պրագմատիզմը և այն թեզը, որ արևելյան գործընկերության բոլոր երկրների առջև նույն պայմանները դնելը  չի կարող չբերել կոնֆլիկտայնության: Ընտրության պրագմատիզմը թույլ տվեց  խուսափել, օրինակ, ուկրաինական զարգացումներից:

«Հայաստանը խնդիր ուներ Եվրոպական միությանը ցույց տալու և հիմնավորելու  իր ընտրության  պրագմատիզմը՝ աշխարհաքաղաքական զարգացման տեսակետից  Եվրասիական տնտեսական միության և  Եվրոպական միության հետ համագործակցության  հավասարակշռությունը կամ փոխադարձ շահավետությունը»:

Ցուցադրել ավելի
Back to top button