Հասարակություն

Սարահարթը Հայաստանի քարտեզից դուրս է մնացել, ասում են տեղացիները

Հասմիկ Դիլանյան
«Ռադիոլուր»

Ծննդավայրում՝ հյուրի կարգավիճակով: Լոռու մարզի Սարահարթ համայնքի բնակիչներն այսպես են բնութագրում իրենց ու պարզաբանում՝ ավելի շատ դրսում են լինում, քան՝ գյուղում:  Շատերն են Սարահարթից արտագնա աշխատանքի մեկնում, նրանց մի մասը վերադառնում է, մյուս մասը՝  մոռանում  անգամ ընտանիքին:  Տեղացիները նաև վստահ են՝   հանրապետությունում քչերը գիտեն իրենց գյուղի մասին։

Տեղացիների բնութագրմամբ քարտեզից դուրս  է մնացել  Սրահարթ համայնքը: Նրանց,  մեղմ ասած,  հոռետեսական տրամադրությունները  սոցիալական ոչ բարվոք պայմաններով են բացատրվում:   Մինչ Արարատյան դաշտավայրում երանելի զով  եղանակի մասին  ենք երազում,  Սարահարթում ձմռան շունչն աստիճանաբար զգացնել է տալիս:  Տեղացիներն արդեն հարմարվել են։ Միակ չհարմարվողները Երևանից այնտեղ գնացող բարձրաստիճան պաշտոնյաները կամ հյուրերն են։ «Մենք սովորել ենք կլիմային, բայց որ դուք Երևանիս գալիս եք, մրսում եք: Ձմեռը չորս հատ վերմակ ենք գցում, վառելու ոչինչ էլ չկա, գազն էլ թանկ է»,- ասում են։

Սարահարթցիներն ապրում են նույն դժվարություններով, ինչպես մեր երկրի հեռավոր գյուղական մյուս համայնքներում։ Առիթն էլ  բաց չեն թողնում ու պատմում են  իրենց հոգսերի ու խնդիրների մասին : Վեց ամիս ձմեռ ու ձյան հաստ շերտ, մայիսից անձրևներ ու խոնավություն, բարձրացված գազի ու էլեկտրաէներգիայի սակագին: Կարտոֆիլ ու հացահատիկային կուլտուրաներ են աճեցնում, սակայն, մշտական վախ ապրում,  թե  բնությունն ինչ անակնկալներ կմատուցի: Գյուղացիները նույնիսկ վարկեր չեն կարողանում վերցնել: Նրանց հետ  զրույցներն ակամա տանում են դեպի  մշտական աշխատանք ունենալու  թեման։ Ի՞նչը  կուզանեյիք փոխվեր ձեր գյուղում, հարցի պատասխանն էլ է նույն թեմայի շարունակությունն  . «Կուզենայիք, որ փոխվեր։ Ոնց առաջ էր, աշխատատեղեր լինեին՝ աշխատեինք։ Լավ բաներ ենք ուզում, որ լինեն: Շատերն են գնում դրսում աշխատելու, գնում են, որ պարզվում է այնտեղ էլ են խնդիրների առջև կանգնում:  ՌԴ-ում էլ  ֆինանսական ու այլ հարցերի կրիզիս է։ Ի՞նչ տարբերություն: Երիտասաարդները բոլորը մեկնում են արտագնա աշխատանքի, կանայք էլ մնում են տանը»,- ասում են։

Այստեղ մարդիկ չեն ապրում, ինչպես իրենք են ասում « յոլա են գնում»։ Գյուղը չի զարգանում, հողն էլ չեն կարողանում մշակել, ամեն ինչ շատ թանկ է, գյուղտեխնիկան էլ՝ հին:  Հայրենի գյուղում տեղացիները «հյուրի»  կարգավիճակում են:  Գյուղի տղամարդկանց հիմնական մասն արտագնա աշխատանքի է մեկնում՝   բնակավայրի պահպանությունը թողնելով կանանց և երեխաներին: Առայժմ մենկողների  հիմնական մասը ձմռանը վերադառնում է, սակայն, Սարահարթում  վստահ են, արտերկրում աշխատանքային պայմանները բարելավելու դեպքում տղամարդիկ գյուղից դուրս կգան ընտանիքներով ու էլ չեն վերադառանա։

 

 

 

Ցուցադրել ավելի
Back to top button