ԿարևորՀասարակություն

Ոչ միայն հացով կապրի մարդ, այլ Աստծո բերանից դուրս եկած ամեն խոսքով

Ալիսա Գեւորգյան
«Ռադիոլուր»

«Ինչպես պատրաստվել Սուրբ Զատկին, ինչպես են հնում նշել այս տոնը, տոնի խոհուրդն ու նշանակությունը». թեմայի շուրջ այսօր խոսել են «Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացման և պահպանման ՀԿ նախագահ Սեդրակ Մամուլյանն ու հայ առաքելանկան եկեղեցու սպասավոր տեր Նիկողոս քահանա Հովհաննիսյանը: Առաջինը մտահոգություն է հայտնել, որ հայկական ընտանիքներում Զատկի սեղանից աստիճանաբար նահանջում են ավանդական կերակրատեսակները, իսկ քահանան` առանց թերագնահատելու ավանդական տոնական ուտեստների կարևորությունը, հիշեցրել է աստվածաշնչյան հայտնի ճշմարտությունը.«ոչ միայն հացով կապրի մարդ, այլ Աստծո բերանից դուրս եկած ամեն խոսքով»:

Սուրբ զատիկն այս տարի կնշվի մարտի 31-ին: Այն քրիստոնյաների ամենասիրելի տոնն է, քանի որ խորհրդանշում է Քրիստոսի հրաշափառ հարությունը, որը դարձավ քրիստոնեական վարդապետության և հավատի հիմքը:«Եթե մեռելների հարություն չկա, ապա և Քրիստոս հարություն չի առել: Եվ եթե Քրիստոս հարություն չի առել, իզուր է մեր քարոզչությունը, իզուր է ձեր հավատը»,-գրում է Պողոս առաքյալը: Զատիկ նշանակում է զատում, բաժանում մեղքերից և վերադարձ առ աստված:

Քրիստոսի հարության տոնին նախորդող շաբաթն ու շաբաթվա յուրաքանրյուր օրն անգամ կոչվում է ավագ, քանի հենց այդ օրերի ընթացքում Քրիստոս իրականացրեց իր վերջին ու գլխավոր տնօրինությունները: Այսօր ավագ ուրբաթն է, որը Քրիստոսի խաչելության և մահվան օրն է: Վաղը`շաբաթ երեկոյան մատուցված ճրագալույցի պատարագով կսկսվի սուրբ հարության տոնը, իսկ կիրակի օրը զատկական պատարագով այն կվերածվի համընդհանուր տոնախմբության: Այդ օրը միմյանց կփոխանցենք `«Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց » ավետիստն ու կարձագանքենք `«օրհնյալ է հարությունը Քրիստոսի»: Հնուց ի վեր հայոց մեջ զատկի տոնին պատրաստվել են մեծ ուրախությամբ: Զատկի տոնական սեղանի համար կանայք ձու էին ներկում` անպայման կարմիր գույնով, քանի որ մեղավորներիս համար թափված քրիստոսի արյան խորհուրդն ուներ: տոնական պարտադիր ուտեստների ցանկում չիր ու չամիչով պատաստված փլավն էր, տապակած կանչեղենը, ձուկը:

«Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացման և պահպանման ՀԿ նախագահ Սեդրակ Մամուլյանն ասում է, որ զատկի տոնական սեղանի անբաժան մասն է կազմել նաև ածիկը, որը պատրաստում էին ծլած ցորենի ծիլերից, իր օգտակարությամբ բացառիկ մի ուտեստ, որն այսօր ցավոք մոռացության ենք մատնել: Նրա բնորոշմամբ հայկական ընտանիքներում Զատկի սեղանից աստիճանաբար նահանջում են ավանդական կերակրատեսակները: Իսկ քահանան` առանց թերագնահատելու ավանդական ուտեստների պահպանման ու փոխանցման կարևորությունը, հիշեցնում է աստվածաշնչյան հայտնի ճշմարտությունը.«ոչ միայն հացով կապրի մարդ, այլ Աստծո բերանից դուրս եկած ամեն խոսքով»:

Ցուցադրել ավելի
Back to top button